• BIST 107.041
  • Altın 143,530
  • Dolar 3,5635
  • Euro 4,1526
  • Kocaeli 18 °C

Akşamın olduğu yerde bekle diyorsun…

Sevcan TAMER
Yıllardır  birbirinden  fazlaca   farkı  olmayan  bir  yaz  akşamında,  yazlık  evimin  balkonunda  oturuyorum..Her  şey  aynı  adeta..Karşıdan  süzüle  süzüle  gelen  Çınarcık  vapurunun  dalgaları  savurarak  attığı  sükse,  hiç de  yabancı  değil..Gün  batımı  ve  ardından  gök  yüzünde  parlayan  yıldızlar  hiç  değişmemiş..                                                                               Bana  “Biz  buradayız,  ya  sen”  diyorlar  sanki.. Duygularım  karmakarışık  besbelli…                 Arzum,  ayların  üzerime  yığdığı  ve  yaşamın  yüreğimi  acıttığı  bir  çok  gerçeği  geride  bırakmak.. Ve,  burada  yeni  bir  şeylerle  ruhumu  onarmak,  güya..
Etrafı  dinliyorum..O  yeni  şeyleri  duymak  ister  gibi.. Ama  olmuyor  işte.. Gün  batımı  ve  yıldızlar  gibi  seslerde  aynı.. Uzaktan  ve  yakından  gelen  gülüşmeler,  konuşmalar.. Çocuk  bağırışları,  deniz  kenarındaki  bankta  oturan  kadın.. Araçların  çıkarttığı  gürültü  kirliliği..  Karanlıkta  erik  ağacının  altına  usulca  çöp  poşetini  bırakma  eyleminde   ilerleyen  kıvırcık  saçlı  adam,  bebek  arabasını  bayır aşağı   indirme  savaşı  veren  genç  anne..                                    Buraya  kadar  hiç  yeni  bir  şey  yok..  Geçen  yılların  aynısı.. Eski  tas,  eski  hamam..                                                                  Haa,  değişen  bir  şeyler  yok mu.? Var  tabi ki..Acı,  tatlı  bir  çok  haber  aldım  komşulardan.. Mahalle  sakinlerinden  ecele  teslim  olanlar   varmış.. Hakkın  rahmetine  kavuşarak  aramızdan  ayrılmışlar,  sanki  hiç  yokmuşlar  gibi.. Sonra  dünkü  çocukların  hayret  verici  büyümesi  ve  yeni  bebeklerin  dünyaya  teşrif  etmeleri  gibi..  Bittimi  sandınız.?
  Ne  yazık ki  bitmedi..Örneğin  “Doğa” .. Çok  acı  ama,  maalesef ki  her  yerde  olduğu  gibi  burada da   her  yıl  biraz  daha  yok  oluyor..O  güzelim   yeşilin  yerini  alan  koca  koca  dev  binalar,  diken  gibi  batıyor  gözlerime..Ekonomisine  çok  fayda  sağladığını  sanmıyorum  ama, kalabalık   bir  hayli  fazla..Burada da  sosyal  yapı  oldukça  farklı  bir   çizgide  büyüyor besbelli.. Ve  hiç  değişmeden  varlığını  koruyan  “ Çevre  Kirliliği ”.. Etrafa  saçılmış  çöpler,  havalarda  uçuşan  ren  renk  poşetler,  yollara  veya  sahile  bırakılmış  içi  yiyecek  atığı  dolu  çöp  torbaları..  Duyduğuma  göre  sahilde  babadan  kalma  arsalarıymış  gibi  parsel  parsel  yer  tutma  veya  masa  sandalye  yığma  komedisi de  aynı  şekilde  sürmekteymiş.. 
  Offf  bunlar  neden  rahatsız  ediyor ki  beni.? Bak  herkes  gayet  mutlu  görünüyor..
Kendime “Hava  sıcak.. Güzel  bir  gece.. Eeee  manzara da   mükemmel..Tüm  bunlara  ilaveten  Cırcır  böceklerinin  sonsuza  dek  sürdüreceği  senfonisi,  denizden  yankılanan   dalga  sesleri.. Keyfini  çıkartsana  be  kadın” demek  geliyor.. Ancak, anlaşılan  elimde  değil.. Aslında  her  yaz,  evimin  balkonuna  ilk  oturduğumda  düşündüğüm,  hatta  çoğunlukla  kaleme  aldığım  duygularım  bunlar.. Yani  anlayacağınız  hep  yaparım  ben  bunu.. Kırk  yıla  yakın  bir  zaman  dilimini  geride  bıraktığın  yerde,  dünü  ve  bu  günü  düşünmeden  veya  muhasebesini  yapmadan  olmuyor  işte.. Anılarla  yoğrulup,  geçmişin  başı  ve  sonu  derken bir  bakmışsınız ki,  cırcır  böceklerinin  senfonisine  katılıvermiş  sizin  ruhunuzdan  kopan  nostaljik   şarkılar.. TRT  Müzik  kanalında  derinden  gelen,  Bestekar  Avni  Anılın “ Akşamın  olduğu  yerde  bekle  diyorsun,  gelmiyorsun”.. şarkısını  okuyan  Gönül  Akkor,  beni  iyice  etkiliyor.. Ne  kadar  anlamlı  ve  ruha  işleyen  bir  şarkı  ama.. Tamamda, neden  bu  derece  etkisi  altına  alıyor  beni..Yoksa  yaşlılık  belirtilerimi  hissettiklerim.. Ne  dersiniz.? 
  Ama  yok  yok.. Dedim  ya..Bu  yeni  değil..Ben  bunu  çok  uzun  yıllardır  yapıyorum..  Bu  bir  yaradılış  şekli..Benim   dünüme  ve  bu  günüme  olan  bağlılığım  ve  oradan  kaynaklanan  duygu  seli.. Ya  ne  yapayım..Ben  insanları  seviyorum.. Sevilmesi  gerektiğine de  tüm  kalbimle  inanıyorum..Eğer  sevgimi  yüceltebilirsem  kendimi  mutlu  hissediyorum..
Şuna da  yürekten  inanıyorum..Sevgi  açlığı,  susuzluğu,  korkuyu,  endişeyi, kavgayı,  savaşı, kini  yok  eden,  hatta  bunların  yerine  yüreklere  çiçekler  eken  sihirli  bir   silahtır..                                 O  sırada  sevgili  eşim  elinde  büyük  bir  fincan  çayı  bana  uzatıyor..Belli ki  uzun  süredir  beni  izliyor.. “ Canım  bu  çay  seni  rahatlatır.. İç  ve  bu  güne  dön”  diye  tatlı  tatlı  sitemleşiyor..Ona  çok  teşekkür  ederken  bir  yudum  alıyorum  bitki  çayından..Alt  binanın  bahçe  kapısından  çıkarak   gülen  yüzleriyle  bana  el  sallayan   Hazım  bey  ve  kibar  eşi  Cihan  hanım  beni  getiriyor  kendime.. Onlara  bende  el  sallıyor  ve  öpücük  gönderiyorum..Ve  işte  diyorum,  sevginin  meyveleri  bunlar.. Yorgunluğum   ve  bedbinliğim  geçiyor  adeta.. Aslında  bütün  bunlar  olurken  yazı  yazma  niyetiyle  oturduğum  masada  bilgisayarım  açık,  beni  bekliyor.. Biz  eşimle,   her  ne  pahasına  olursa  olsun  ve  tüm  olumsuzluklara  rağmen “ SEVGİ”   de mutabık  kalıyoruz..Ben  çayımı  yudumlayarak  dönüyorum  bilgisayarın  önüne  ve  sizlere  bu  yazıyı  hazırlamaya  koyuluyorum..Ama  içimden  o  şarkıyı  söylemeyi  sürdürmekten  alamıyorum  kendimi..
  “ Akşamın  olduğu  yerde  bekle  diyorsun,  gelmiyorsun”….    
  
    
Bu yazı toplam 340 defa okunmuştur.
  • Yorumlar 4
  • Facebook Yorumları 0
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yazarın Diğer Yazıları
    ÖNE ÇIKAN MARKALARIMIZ
    • TUANA EVLERİ 3. ETAP
    • TUANA EVLERİ 2. ETAP'TA YÜZDE 5 İNDİRİM
    • ROMATEM Kocaeli Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesi
    • Özgür Kocaeli mobil uygulamamız yayında
    1/20
    Tüm Hakları Saklıdır © 2016 Özgür Kocaeli | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0262 331 11 11 Faks : 0262 321 21 37