İşçi kentinin, eylemsizlik hali

Ankara’da direnen Tekel işçisi haklıdır, haksızdır, bunun tartışmasına girmiyorum. Ama bir vaka var. Siyasi yönlere çekilmiş de olsa, 10 bin dolayında insan, bunların aileleri, çoluk çocukları, gelecek kaygısı içinde.
Neden bu insanlar bu gelecek kaygısına düştüler. Neden bu insanlar işsiz kalmanın korkusu içindeler. Temel nedeni, AKP iktidarının özelleştirme anlayışıdır.
Tekel işçisi ilk değil. İgsaş’ta yüzlerce insan işsiz kaldı. Petkim’de, Yarımca Seramik’te, Petrol Ofisi’nde öyle oldu. Seka’da çalışan insanların düzeni bozuldu.
Olay sadece binlerce kişinin işsiz kalması, ya da 4 C denilen kölelik düzenine geçmesiyle sınırlı değildi. Türkiye kağıt üretemez oldu. Sigara üretimi, tamamen yabancı dev şirketlerin Türkiye’deki ortaklarına bırakıldı.
Nerede Maltepe, Samsun, Yeni Harman, Gelincik?..
Tekel özelleştirildi, sadece Tekel işçisi ortada kalmadı. Bu ülkede milyonlarca insan, tütün yetiştiriciliğinden kazanıyordu. Bu ülkede milyonlarca insan, Amerikalıların bile hayran kaldığı, kıskandığı dünyanın en kaliteli tütününü yetiştiriyordu.
Hepsi bitti. dahası bitecek… Gerisi gelecek.
……..
Tekel işçilerinin direnişi, bütün bunların ortak sembolü haline geldi. Hükümetle pazarlık yapıldı. Başbakan, delikanlı adam. Taviz vermedi. 4 C kapsamına alınan işçilerin maaşlarına 100 TL zam ekledi, “Tazminatınız bankada. Gidin alın” dedi.
Tekel işçisi, “Hayır direneceğiz. Gerekirse, burada Ankara’da öleceğiz” diyerek karşı durdu.
Türk-İş karar aldı. 4 Şubat Perşembe günü, Türkiye çapında genel grev ilan edildi.
Edildi de ne oldu?.. Kocaeli, Türkiye’nin işçi kenti. Kocaeli’de işçi hareketleri, gün gelmiş, hükümetler devirmiş. Ülkenin gündemine yerleşmiş.
Ama 4 Şubat Perşembe günü, Kocaeli’de Tekel işçisine destek manasına bir yaprak bile kımıldamadı.
……….
12 Eylül öncesi, İzmit’ten Ankara’ya büyük işçi yürüyüşünü başlatanlar; Ey Nafiz Bostancı, ey Zekai Büyükada.. Devrimci arkadaşları, gerçek sendikacılar... Dava adamları, sınıf önderleri. Affedin bizleri..
Mesut Yılmaz hükümeti döneminde, Gölcük’te D-130 karayolunu kapatan Harb-İş üyesi Tersane işçileri. Onların gerçek önderleri... Ey İzzet Çetin, ey Bekir Yurdagül... Affedin bizleri.
1 Mayıs’ta Taksim meydanında ölenler. Seka direnişinde üzerlerine silah sıkılan, gaz bombası atılan emekçiler... Siz de affedin.
Burası sözde işçi kenti. Burası, bir zamanlar sosyal demokratların kalesi olarak bilinen kent.
Leyla Atakan’ın, Erol Köse’nin şehri.
Şimdi, 4 Şubat Perşembe günü Tekel işçisine destek amacıyla alınan genel grev kararının ilimizdeki tablosuna bakalım. Birkaç yüz kişi, Merkez Bankası önünden AKP’ye kadar yürüdü. Hepsi bu kadar. Onlar da, zırt pırt her şeyi fırsat bilip, ellerine borazanı alıp, Yürüyüş Yolu’na çıkanlar. Bedriye Yıldızeli ve saz arkadaşları.
Başka kemseler yok.
Bu tablo ne demektir biliyor musunuz?
Önümüzdeki ilk genel seçimi de AKP kazanacak, bu kentten çıkacak 11 milletvekilliğinin en az 8-9 tanesini AKP alacak demektir.
Bu tablo ne demektir biliyor musunuz; önümüzdeki il yerel seçimi de AKP alacak. Karaosmanoğlu yeniden aday gösterilmese de, O’nun gibi biri daha en az 5-10 yıl bu ülkeyi yönetecek demektir.
Bu tablo ne demektir biliyor musunuz; bu kentte CHP tamamen tükendi demektir. İl başkanı kim olursa olsun, Sirmen-Erenkaya kavgasını kim kazanırsa kazansın, seçimlerde CHP’nin adayları kim olursa olsun, yine sıfır çekecek demektir.
Bu tablo, yakında İSU da, İzaydaş da özelleşir demektir.
Bu tablo, bu kentte bütün belediye hizmetleri müteahhitlere verilir demektir.
Bu tablo, Büyükşehir sözleşmesinde, lastik sözleşmesinde, diğer belediyelerin sözleşmelerinde ve bundan sonraki en az 5 yıllık dönemde yapılacak bütün toplu sözleşmelerde, enflasyon oranı kadar zam almak bile mucize olacak demektir. .
……..
4 Şubat genel grev eylemi, Türkiye’de biraz İzmir’de gerçekleşti. Kocaeli dahil, Türkiye’nin diğer kentlerinde işçi sınıfı kılını kıpırdatmadı.
Her akşam televizyon ekranları karşısında Ankara’daki Tekel işçisinin haline herkes üzüldü, herkesin gözleri doldu da, kimse onlar için en azından sınıf dayanışması adı altına sokaklara dökülmedi, işini bırakmadı.
Çünkü Başbakan açıkça haykırıyordu:
“-Dışarıda sizin beğenmediğiniz bu ücrete takla atacak milyonlarca işsiz var” diyordu.
Varsın Tekel işçisi, açlıktan ölsündü. Her koyun, kendi bacağından asılırdı.
Ey işçi kenti, ey sınıf bilincinin en yüksek olduğu, ey sosyal demokratların kendi kalesi olarak gördüğü Kocaeli...
Bittin sen. 4 Şubat itibariyle bittin. Ey bu kentteki bütün işçi, memur sendikalarının başkanları, oturdukları yerden para kazanan, emekli olduklarında dünyanın tazminatını götüren, sözde eğitim amacıyla işçinin parasıyla dünyayı gezen sendika ağaları.
Bittiniz siz. 4 Şubat itibariyle bittiniz.
Ey Tabip Odası yönetimi, TMMOB’ye bağlı meslek odalarının yöneticileri, esnaf odaları temsilcileri, sivil toplum örgütü temsilcileri... Özellikle CHP’liler.. Sözde toplantıyı terk edip, eyleme giden il genel meclisi üyeleri, sanat sokağında imza toplayan kadın kolları yöneticileri, eyleme katılan örgüt yöneticileri.
Yoksunuz artık, bittiniz. 4 Şubat itibariyle bittiniz. Kimse bundan sonra Kocaeli’nin önüne “İşçi kenti” , “Sosyal demokrat kent” yakıştırmasını koymasın.
Bu kent, lümpenlerin kentidir. AKP’nin kalesidir. 4 Şubat’taki eylemsizlik, bunu kanıtlamıştır.
Herkese mübarek olsun.