1. HABERLER

  2. İNSAN HİKAYELERİ

  3. Asiye Ana tüm zorluklara rağmen engelli çocuğuyla direniyor
Asiye Ana tüm zorluklara rağmen engelli çocuğuyla direniyor

Asiye Ana tüm zorluklara rağmen engelli çocuğuyla direniyor

'İnsan Hikayeleri'ni anlatmaya başlayalı sadece üç hafta oldu. Ancak köşemiz şimdiden hikayesini anlatmak isteyenlerin adresi oldu. Asiye Önder onlardan biri. Bize hattımızdan ulaştı.

A+A-

Aslında okuyunca anlayacaksınız ki onlarca yıl süren kabustan sonra Önder’in hikayesi daha yeni başlıyor. Bu hafta boşanacak olan Asiye abla, engelli çocuğu için hayata tutunacağını söylüyor.

“Ben Asiye Önder, iki kez evlendim. İlk evliliğim görücü usulü ile oldu. Benden çok büyük bir adamla evlendirildim. Yapamadım ailemin yanına döndüm. İkinci eşimi çok sevdim. Severek evlendim. Ama ona olan sevgimin karşılığında hep şiddet gördüm, kötülük gördüm…

Sadece millet ne der, ikinci kocayı da bıraktı kesin sorun onda der diye boşanamadım. Yıllar sonra artık dayanamadım ve 1,5 yıl önce boşanma davası açtım. Engelli bir çocukla yaşam mücadelesi veriyorum ama olsun en azından aç da olsak kursağımızdan geçen bir lokma ekmeğin üzerine dayak yemiyoruz.”

DİMDİK AYAKTA

Aslında hepimizin hayatında ne kadar tanıdık cümleler değil mi? Birçok kadının her gün kullandığı cümleler. Asiye abla, bu ülkedeki birçok kadınla aslında aynı kaderi paylaşıyor. “Millet ne diyecek”, “Bırakıp gidersem nasıl yaşarım”, “Çocuklarım babasız büyümesin” diyerek bir erkeğin tüm şiddetine maruz kalan kadınlardan biri. Onu farklı kılan yönü 19 yaşında olan engelli oğlu. Evlendiği adamdan iki çocuğu var. Biri engelli. Engelli olan Velican, Cerebral Palsy ve epilepsi hastası. Engelli oğlu ile birlikte 3 yıl önce kendisine olmadık şiddeti uygulayan kocasını terk etti ve yaşamın tüm zorluklarına karşı dimdik ayakta duruyor.

26 YIL KATLANMIŞ

“Keşke 15 yıl önce cesaret edip o evi terk etseydim” diyerek kendine kızan Asiye abla, geçtiğimiz yıl açtığı boşanma davası ile ilgili yarın son duruşmaya çıkacak ve gerçekten özgürlüğüne kavuşacak. Yarın boşanma işlemi gerçekleşecek. Çünkü eski eşi başka bir kadınla evlenecek. Bu nedenle boşanmayı kabul etmiş. Asiye abla 29 yıl önce evlendiği kocasına tam 26 yıl katlanmış. Onun her türlü şiddetine, aşağılamasına karşı sessiz sedasız durmuş.

KEMERLE DÖVÜYORDU

Asiye Önder kendi hikayesinin özetini kendisi yaptı. Biz hiç müdahale etmedik, soru bile sormadık. Ağlaya ağlaya anlattı. 1990 yılında evlendiğini söyleyen Önder, “Severek evlendim. Sevgimi asla inkar edemem. Ama bu sevgimin karşılığında hep şiddet, kötülük gördüm, aşağılandım. Benden önceki eşinden 4 kızı vardı. Hepsini büyüttüm evlendirdim.. Çocuklarımın gözü önünde beni kemerle dövüyordu. Resmen kırbaçlıyordu.

ALTINCI KATTAN ATLADI

Bir gün yanımda başka bir kadına baktı. “Beni eve bırak ondan sonra ne yaparsan yap” dedim. Bunun için beni eve getirip banyoya kilitledi. Önce oklavayla sonra kemerle dövdü. Bayılınca bırakıp gitmiş. Kendime geldiğimde artık annemin evine de gidemem diyerek 6’ncı kattan atladım. 4 gün yoğun bakıma kaldım. İki bacağımda platin var. Polis gelip ifademi aldığında bir şey diyemedim. Vücudumdaki izleri sordular söyleyemedim. “Cam silerken düştüm” dedim.

PİŞMANIM DEDİ GERİ GİTTİM

Bir süre hastanede yattıktan sonra eve götürdüler. Eşimin annesi bana çorba yapmaya kalktığında eşim “Bırak ölsün” dedi. Abimi aradım ona gittim. Abim beni arabadan aldığında canlı cenaze gibiydim. 1 ay abimde kaldım. Sonra aradı beni, pişman olduğunu söyledi. Geri gittim. Malatya’ya taşındık. Birkaç ay bana iyi davrandı. Sonra yine başladı. Dövüp sandalyeye bağlıyordu.

HER GÜNÜM IZDIRAP DOLUYDU

Sonra biz Çayırova’ya taşındık. Orada da büyük oğlum 6-7 yaşındayken kayboldu. Çıkıp bulduk. Eve geldiğimde “İnsan çocuğunu merak etmez mi” dedim diye beni ve oğlumu kemerle dövdü. Çıkıp ablama gittim. Boşanmak istediğimi söyledim. O zaman Velican da vardı. Beni tehdit etti. Çocuklarımı alacağını söyledi. Korkuyla geri döndüm. Her günüm ıstırap doluydu. İzinle komşuya giderdim.

3 YILDIR AYRI

3 yıl önce evi terk ettim. Zaten beni kovdu. “Çocuklarını al git evin kilidini değiştireceğim” dedi. Çünkü hayatında başka biri vardı. Ben çocuklarımı alıp evden çıktım. Kötü evlerde kaldık, sonra benim yeğenimin oturduğu bu eve taşındık. Çünkü Velican’ı buraya getirdiğimizde çok mutlu oluyordu.. Evi kiraladım. Velican’ın 1300 lira olan engelli maaşı ile kirayı veriyor ve geçiniyoruz.

ONURUMU KIRDI

Eşim Velican’ı hiç kabullenmedi. 3 yıldır ayrıyız bir kere çocuklarını sormadı. “Daha çok sürünün” derdi. Bence beni sevmedi. Sevgi öyle tek kelimeyle anlatılmıyor. Öz ağlamadan, göz ağlamazmış. Çok çektim. Çocuklarımın kendisinden olmadığını söylerdi. Git DNA testi yaptır dedim yapmadı. En çok onurumu kıran bu oldu. Ben onu o kadar çok sevdim. Sevgi karşılıklı fedakarlık ve güvendir. Ama o hiçbir şey göstermedi bize. Günyüzü dahi.

250 BİN LİRA BORÇ BIRAKTI

Beni 250 bin lira borçla bırakıp gitti. Ödeyemiyorum. Zaten 1300 lira engelli maaşı, 90 lira Büyükşehir Belediyesi’nin gıda yardımı ile yaşamımızı sürdürmeye çalışıyoruz. Büyük oğlum da çalışmıyor. Çalışmadığı için eşiyle problem yaşıyor. Küçük bir torunum var. Onun için oğlumun bir an önce iş bulması gerekiyor. Velican 18 yaşına geldiğinde eşimin sigortasından yararlansın diye büyük oğlum babasını arayıp, bir dilekçe vererek Velican’ın SSK’sından yararlanmasını istedi. Kabul etmedi. Yeşil kart çıkarttık. İnsanların destekleri ile ayakta kalıyoruz.

ŞANS BENDEN YANA OLMADI

Hayat bizim için hiç kolay olmadı. Yokluk her şeye boyun eğmenize neden oluyor. Benim şansım olmadı bu hayatta. Hemşirelik okulu kazandım. Babam, “Biz de kızlar okumaz” diyerek beni göndermedi. “Kızım sen hayat okulu daha güzel sen onu oku” dedi. Sonra sağlık koleji sınavında ablamla birlikte girdim. Birinci oldum ama ablamı aldılar. Şans hiç benden yana olmadı” dedi.

ŞİMDİ ÖZGÜRLÜK ZAMANI

Asiye abla ağlaya ağlaya anlattı hayatının özetini. Hiç araya girmedim, konuşmasının akışı bozulmasın diye sesimi çıkarmadım. En sonunda yüzünde bir gülümseme oldu. “Salı günü özgür olacağım. O mahkeme salonundan çıktığımda derin bir nefes alacağım. Çok mutlu olacağımı. Keşke 1,5 yıl önce gösterdiğim cesareti 15 yıl önce gösterseydim. Bu ülkede kadın olmak, Çocuk olmak çok zor. Kadınlar hayatta kalmak için susuyor. Ama ben yılların acısı ve işkencesinin ardından kendim ve çocuklarım için en cesaretli adımı attım ve boşanma davasını açtım. Önce kabul etmedi ve mahkemeye gelmedi. Şimdi başka biriyle evlenecek diye kabul etti. Çok mutluyum. 17 Eylül Salı günü benim ve çocuklarım için daha güzel bir hayatın başlangıcı olacağına inanıyorum” dedi.

NAMUSUMLA YAŞAMAK İSTİYORUM

Asiye Önder, “Çocuklarım için mücadele ediyorum. Namusumuzla, şerefimizle bir lokma ekmeğimiz varsa oturup yiyoruz. Aslında ben çalışmayı çok seviyorum. Ama Velican’ı bir yere bırakıp çalışamıyorum. Evde lif, patik yapıyorum ama onu da her zaman alacak kimse yok. Evde yapılan işlere bakıyorum. Aslında burada bir Pazar yeri var. Orada küçük bir yer verilse çorba yapar satarım. Ben kendi ekmeğimi kazanmaktan yanayım. Namusum ve şerefimle çocuklarımın ekmeğini kazanmak istiyorum. Başka bir şey istemiyorum” diyor.

asiye-onder.jpg

ASİYE ÖNDER: 1990 yılında evlendiği eşi tarafından sürekli şiddete maruz kalan Asiye Önder, “Bu ülkede kadınlar ekonomik bağımsızlıkları olsa bu kadar şeye göz yummazlar, sineye çekmezler. Kadınlar mutlaka kendi ekonomik özgürlüklerini ellerine almalı. Yoksa daha çok ölecek, daha çok şiddete maruz kalacaklar. Çünkü hayat kadınlar ve çocuklar için bu ülkede çok zor” diyor.

iki-oglu.jpg

İKİ OĞLU: Asiye Önder, çocuklarının gözü önünde yaşadığı şiddeti 3 yıl önce evi terk ederek sonlandırmış. Çocukları da eşinin şiddetine maruz kalmış. “Keşke 15 yıl önce cesaret etseydim” diyor. “Şimdi belki yiyecek ekmek bulamadığımız zaman oluyor ama en azından onurumuzu zedeleyen, bize şiddet uygulayan, küfür eden biri yok” diyerek yaşadığı sıkıntıların şiddetin karşısında ne kadar az kendilerine zarar verdiğini özetliyor.

velican.jpg

VELİCAN: 19 yaşında olan Velican, Cerebral Palsy ve epilepsi hastası. Annesi Asiye Önder onun için tüm yaşamını feda etmeye hazır. Yıllarca eşinin şiddetine maruz kalan önder, engelli çocuğuna bundan sonraki hayatında daha güzel bir yaşam sunmak istiyor. Bunun için Asiye ablaya destek vermek lazım. Çünkü o ayakta durmazsa Velican da duramayacak.

Önceki ve Sonraki Haberler

HABERE YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yapılan yorumlardan yazarları sorumludur.