1. YAZARLAR

  2. Sevcan TAMER

  3. BİR  VARMIŞ,  BİR  YOKMUŞ….
Sevcan TAMER

Sevcan TAMER

Yazarın Tüm Yazıları >

BİR  VARMIŞ,  BİR  YOKMUŞ….

A+A-

Haziran  ayı  ile  birlikte  gelen  tatil  ve   yazlık   alışkanlığı,   havaların  pek  ısınmamasına  rağmen  bizler  için   özelliğini  korur.. O  nedenle  her  yıl  olduğu  gibi  bu  yılda  öz  verili  eşim  için Haziran  ayı  tatil  zamanının  başlaması  demektir.. O  nedenle  Haziran  ayının  24  dünden   sonra  beni “  Eeeee   Sevcan  hanım,  hadi  bakalım,  artık  işlerine  bir  nokta  koy,  seçimlerde  bitti,                yavaş,  yavaş   yazlığa  gidelim.. Zaten  kısacık  bir  yazımız  var” sözleriyle  uyardı..                                                                                       Bende  arkadaşlara  “ Bana  ihtiyacınız  olursa  atlar  gelirim” diyerek,   gitmem  gerektiği  mesajını  verir,  Çınarcığın   yolunu  tutarım.. Aynen  şu  anda  olduğu  gibi..                                                                          Bu  nedenle,   çok  istememe  rağmen  hep  eski  kutlamalarla   avunduğun  ve  hayal  kurduğum                  28  Haziran  İzmit’in  Kurtuluşunda  İzmit’te  bulunamam  ne  yazık ki..  Haa  olsan  ne  olacaktı  Sevcan  hanım da  diyebilirsiniz  ya..  Neyse  dün   yazılarıma  ait  arşivimi  karıştırırken,  1995  yılında  İzmit’in  Kurtuluşuyla  ilgili  yazdığım  bir  yazı  buldum..  Beni  bayağı  etkiledi.. Eskilere  götürdü.. Sevgili  büyüklerimi   çok  özlediğimi  vurdu  yüzüme..                                                                                                                        Benim de  bu  tatlı  ama  hüzünlü   etkileşimi  sizlerle  paylaşmak   geldi  içimden..                                                                                                                   Belki  sizin  içinde  “Bir  varmış,  bir  yokmuş..  Evvel  zaman  içinde,  kalbur  saman  içinde”  diye  başlayan  duygusal  bir  masal  olur  o  günleri  ve  o  kişileri  hatırlar  hayal  edersiniz..                       Onlarla  Yaşadıysanız   özler,  yaşamadıysanız   dağarcığınızda  kıymetli  bir  hediye  misali  saklar,  bir  gün  gelir  mutlaka  birilerine  anlatma  gereği  duyarsınız..
                  BANA  İZMİT’ İ  ANLAT..    ( 6 Temmuz  1995  Perşembe )
     Biliyorsunuz  geçen  hafta  İzmit’in  kurtuluşu  idi..Bizlerde  bu  kutsal  emaneti  atalarımızdan  zahmetsizce  alışımızın  74. Yılının kutlamalarını  yapmaya  çalıştık.. Evet, evet  yanlış  okumadınız,  kutlama  yapmaya  çalıştık  diyorum..Şahsen  ben  ve  İzmitliler  Derneği,  bu  yıl  değişik  bir  kutlama  yapılmasını  ve  bu  yeniliklerin  değişik  bir  canlılık,  bir  hareket  getireceğini  düşünüyorduk..Ama  düşündüğümüz  gibi  olmadı  ne  yazık ki..Bizler  bir  şeyler  yapmaya  çalıştık,  maddi  manevi  güç  sarf ettik..Güzel  bir  müzik  şöleni  düzenlendi..Coşkulu  bir  program  yapıldı..Amma  düzenlenen  şölende, programlarda  istendiği  gibi  olmadı.. Olamadı  işte.. Bildiğimiz  ve  inandığımız  tek  şey  vardı.. Bu  gün  ilimiz  ve  ilimiz  insanı  için  çok   mühim  ve  anlamlı  bir  gündü..Tüm  heyecanımızda  ondan  kaynaklanıyordu  sadece..Atalarımızın  yaşamış  olduğu  Kurtuluş  savaşında  düşman  çok  kan  akıtmış,  fazlasıyla  zarar   vermişti.. Buna  rağmen  bir  avuç  Türk  cesaret  örneği  sergileyerek,  bu  ili  namus  ve  şerefleriyle   aynı  derecede  korumayı  başarmış  ve  bizlere  bu  kutsal  emaneti  gururla  sunmuşlardı..
O  nedenle  bu  gün  kelimelerle  anlatılamayacak  derecede  önemi  büyük  bir  gündür..               Bu  öneme  layık  olduğu  biçimde de  kutlanmalıdır..Bizi  teselli  eden  Kurtuluş  haftasına  denk  gelen  TV programım  oldu.. “ Dönemeç “ te  yine  bu  özel  konuyu  ele  almak   ve  İzmit’i  konuşmak  istedim.. O  müthiş  günleri  gören, bilen, yaşamış  canlı  tanıkları  bir  araya  getirmek  ve  onlardan   savaş  günlerinin  anılarını  anlattırmak  tek  tesellimdi..                   Ve  araştırmaya  başladım.. Sağlıklı  olmalarını   canı gönülden  dilediğim “Milli  ve Kültür”  abidesi  büyüklerimin  bir  kaçı  hariç  çoğunu  bulamadım..  Allah  geçinden  versin,  kimisinin   sağlığı  el  vermiyor,  kimisinin  yaşlılığın  verdiği  doğal  durumlar  nedeniyle  çekimserliği  öne  çıkabiliyordu.. Ne  yazık ki  kaybettiğimiz  değerlerimizde  az  değildi..              İşte  bu  beni  derin  derin  düşündürdü..  Eh  bizler  bir şeyler  biliyorduk ta,  ya çocuklarımız..  İzmit’in  geçmişiyle  ilgili  ne  biliyorlardı ki.? Evet,  gerçekten  çok  önemli..Doğdukları, büyüdükleri  ve  devamlı  geliştiği  söylenen  bu  ilin  geçmişini  anlatacak, onları  büyüleyerek  yıllar  öncesine  götürecek  tarihi  çınarlarımız   yok mu  oluyordu  acaba.? İzmit’in  tarihini  kitaplardan  okuyarak  öğrenmeye  mecbur  kalmamaları  adına,  elimizden  geldiğince  onların büyüklerimizle  buluşmalarını  sağlamaya  çalışmalıyız  demek ki..Çok  şükür ki  bu  imkana  sahibiz  şu  anda..İşte,  bu  amaç  üzerine  benim  televizyonda bu  haftaki  konuklarım..
Ali  Koç  Demirören (1331) –Nihat Durak (1335)- Rahmetli  olmuş  ve  o  gün ki  unvanı  ile Mütercim  Ahmet Fuat Çeviren (1894-1975) adına  oğlu  Ümit Çeviren-İzmit’in ilk iletişim  adamı Gazeteci Kazım Ertek- ve Kuvai Milliye  ve  Gaziler Der. adına  Hayrettin Şöhretli.. Eğer  izleyemediyseniz  inanınız ki  çok şey kaçırdınız.Sevgili  büyüğüm  Ali Koç’un müthiş hafızası, sunduğu tarihi belgeler ve  resimler..Sayın Nihat Durak  beyefendinin tüm  kibarlığı, inceliği  ile anlattığı  anıları,  şiirleri ve  marşları.. Kuvai Milliyenin  neden  kurulduğu ve  Gazilerin  sorunları..Ve  çoğu  İzmitlinin  bilmediği, tanımadığı Tercüman Ahmet Çeviren beyin  İzmit ve İzmit  halkını kurtarışı, cesareti, yaptıkları..                                  Hepsi, ama hepsi  bu  programda  konuşuldu..  Anlatıldı, tartışıldı..                                                       Bir  çok  telefon  bağlandı.. Bir çok ta  teşekkür, temenni ve  öneri  geldi  halkımızdan..  Arayanların  çoğunluğu  gençlerdi.. O  zaman  daha  iyi  anladım..                                                İzmit’te  doğan  veya  doyan  herkes  yaşadığı  yerin  geçmişini  merak  ediyordu..                          İşte  bu  açlık  bir  gecede  ortaya  çıkıverdi..                                                                                          Demek ki  bu  tür  konuları  daha  sık  ele  almalı  ve  tarihimize  ışık  tutan  büyüklerimizin  kıymetini  bilmeliyiz.. Ben oldukça  müsterihim..                                                                                   Görülen  iğliden  sonra  bu  tür  programları  daha  sık  yapacağıma söz  veriyorum..                  Aldığım  teşekkürler  beni  heyecan ve  gururlandırırken  yeni  programlarımın da  avansı  olsun.. Yeter ki  27  Haziran  akşamı  okunan  ve  İzmit’i  çınlatan   Mevlid-i  Şeriflerle  başlayarak,  28 Haziran  günü  tüm  ili  kapsayan  o  özgürlük  ve  zafer  coşkumuz  bitmesin.. Bu  ülkenin  ve  bu  küçük  dev  ilin  düşmen  işgalinden  nasıl  zorluklarla  kurtulduğu  unutulmasın.. Büyüklerimiz se  küsmesin.. Bitmesin.. Bizlere  bu  gözleri  yaşartan  masalı  anlatmayı  sürdürsünler..

Bu yazı toplam 1139 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yapılan yorumlardan yazarları sorumludur.
2 Yorum