• BIST 107.152
  • Altın 143,431
  • Dolar 3,5606
  • Euro 4,1613
  • Kocaeli 34 °C

 BİZİM BAYRAMLARIMIZ..

Sevcan TAMER

      Bu gün  Kurban  Bayramının  son  günü.. Anlayacağınız   yaşamımızdaki  bir  bayramı   daha  kutlamış  olduk.. Ve  ben,  tüm  insanlığa,  her  anlamda  güzellikler  getirmesini  dilerim.. Doğrusunu  söylemek  gerekirse,  bayram  dendiğinde  hemen  çocuklar  gelir  aklıma.. Çocuklar  ve  dolayısıyla   kendi  çocukluğum..

    Sizlerde de  var mı  böyle  bir  duygu  acaba.?  Çocukluğunuzda ki  “Bayram”  sevincini  hatırlayabiliyor musunuz.?  Sakın  her  zaman  yazılan  nostaljik  veya  klasik  bir yaklaşımla  yazılmış  olarak  düşünmeyin  bu  haftaki  köşe  yazımı.. Ben  çocukların  bayram  heyecanını  ve   bayrama  bakış  açılarını  gerçek  ve   samimi   bulduğumu  anlatmak  istiyorum.. Yapmacıksız,  art niyetsiz,  uykuları  kaçıran  tuhaf  bir  mutluluk.. Yeni  ayakkabıların  arife  gecesi  öteceğine,  giysilerin  dile  geleceğine  inanan  tertemiz  bir  saflık.. İşte o  günlerde ki çocukluk.. Ailelerin  sosyal  ve  ekonomik  yaşamları  arasında  derin  uçurumların   olmadığı  mahallelerde,   bayram  düşleriyle   mutlu  olan,  bayramları  ciddiye  alarak  tatil  planlarının  arkasında  bırakmayan  insanların  çocukları.. Bayram  yerlerinde   kayık  salıncağına  ve   dönme  dolaba  binerek  kendisini  dünyanın  zirvesinde  zanneden, sevgi  ve  saygı dolu  çocuklar.. Komşu  teyzesinin  veya  amcasının  elini  öpmek  için  heyecan duyan çocuklar.. 

   Haydi  bir  düşününüz.. Hanginizde  yoktur ki  bir  bayram  anısı.. Öyle  veya  böyle.. Acı  veya  tatlı.. Ama  mutlaka  vardır  iz  bıraktığı  bir  yanı..

  Mesela  benim  asla  unutamadığım  bayram  hatıralarım   öylece   saklıdır  belleğimde.. Kurban  bayramlarının  farklılığı,  evdeki  ayrıcalıklı  bir  telaş.. Bayram  namazı  sonrası  evimizin  bahçesinde  kurulan  özel  bir  bölümde  kurbanlarımızın  kesilmesi  ve   kurban  etinin  kavrulmasıyla   başlayan  kahvaltı.. Babaannemin  orucunu  kurban  etiyle  bozması.. Her nedense,  kardeşimin  veya  benim  alnımıza  kesilen  kurban  kanının sürülmesi..  Evimizden   eksilmeyen  misafir  komşularımız,  misler  gibi  etrafa  yayılan  yemek  kokuları  ve  sıkça  kurulan  bereketli  sofralar.. Evde  açılan  baklavalar,  börekler.. Genellikle  gülen  yüzler.. Samimi,  yapmacıksız,  güven dolu komşuluklar..

Bunlar  sadece  başlıklar  tabi ki.. Daha  bir  sürü  detay  ve  o  günün  olmazsa  olmazları..   

Bu  hissedilen   bayram  heyecanı  ve  sevinç, “ bizim  zamanımızda  vardı  da,  şimdi  yok”   demek  istemiyorum.. Zamanın  çocukları da   mutlaka  kendilerine  göre  sevinç  ve  heyecan  duyuyorlardır  bayramlarda..  Sadece,  şimdiki  nesil  daha  bilinçli,  daha  uyanık  ve  ne  yazık ki  daha  doyumsuz.. Belki  birazda  mutsuz.. Hayal  güçleri,  o  günlerin  bir  çok  teknolojik  imkanından  yoksun  çocuklarının ki    gibi   mahzunca  çalışmıyor.. O  çocuklar  kadar  kolay  inanmıyorlar.. Umumiyetle  o  gün ki  gibi   bayram  yerleri   bulamıyorlar.. Sade  ve  basit   bir  teknikle  yapılarak  kurulmuş  salıncaklara  binemiyorlar.. Bayram  parası  olarak  verilen  belli  bir  miktar  parayı  hesaplı  harcamayı  bilemiyorlar.. Ve  ayakkabıları da  ötmüyor..

   Evet,  bu  günkü  gerçek  böyle  ne  yazık ki.. Çocuklar  bayram   olgusundan  yoksun,  ana  babalarıysa   bayramları  nasıl  değerlendireceklerinin  planlarını  yapmakla  meşgul.. Daha  yılın  başında,  takvimin   verdiği  sonuçlara  göre   bayram  tatil  günleri  hesaplanıyor.. Ardından  sıra  bayram  tatilini  değerlendirecekleri  en  uygun   tatil  beldesi.. Bayram  kimin  umurunda.?  Dinen  şart  olunan   ve    birlik  ve  beraberliğimizin  simgesi  konumunda ki  bayramlar   bu  çocuklara  ne  verebilir ki.?  Dostlar,  tüm  imkansızlıklara  rağmen  galiba  biz  çok  şanslı  çocukluk  yaşayanlardanız.. Bu  günün  kültür  yoksunu  çocuklarının  yerinde  olmak  istemezdim  doğrusu.. Bu  tespitler  toplumun  genelini  kapsamıyor  mutlaka.. Ancak  çok  yaygın..  Ve  giderek te  genişliyor.. Örneğin  ben  bayramlarda   evimde  bulunmaya  özen  göstermeyi  önemseyenlerdenim.. Çocuklarıma da  aynı  bakış  açısını  aşılamaya  çalışıyorum.. Çok  şükür ki,  bayramlarda  ailecek  toplanmayı  başarabiliyoruz  şimdilik.. Bilhassa  torunlarımı   gelenekselleşmesini   sağlamaya  çalıştığım  “Bayram  Kahvaltısında”  buluşturmaya  uğraşıyorum.. İstiyorum ki,  bunca  kayba  karşın,  yarın  çocukluk  bayramlarına  dair  anlatacakları  bir  şeyleri  olsun..  

Bu yazı toplam 1253 defa okunmuştur.
  • Yorumlar 2
  • Facebook Yorumları 0
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yazarın Diğer Yazıları
    ÖNE ÇIKAN MARKALARIMIZ
    • TUANA EVLERİ 3. ETAP
    • TUANA EVLERİ 2. ETAP'TA YÜZDE 5 İNDİRİM
    • ROMATEM Kocaeli Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesi
    • Özgür Kocaeli mobil uygulamamız yayında
    1/20
    Tüm Hakları Saklıdır © 2016 Özgür Kocaeli | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0262 331 11 11 Faks : 0262 321 21 37