1. YAZARLAR

  2. Sevcan TAMER

  3. BU  YAZDAN  KALAN  GÜNLERİN  REHAVETİ Mİ?
Sevcan TAMER

Sevcan TAMER

Yazarın Tüm Yazıları >

BU  YAZDAN  KALAN  GÜNLERİN  REHAVETİ Mİ?

A+A-

Biz genelde  Eylül  ayı  bitimiyle  sonbahar  ve  yavaş  yavaş  kış  aylarının  geldiğini  düşünürüz. Bu  düşünce  bağlamında da,  kendimizi   hızla  yaklaşan  kış  aylarının  soğuk  yüzüne  hazırlarız. Ancak  Kasım  ayının  ortalarına  gelmemize  rağmen  havalar  mevsim  normallerinin  üzerinde  seyrediyor  ve  yazın  adeta  uzamasına,  bizlerinse  rehavetine  sebep  oluyor. Aslında  kolları  sıvayıp,  sosyal  çalışmalar  içerisinde, üzerimize  düşeni  yapmak   adına,  bıraktığımız  hızlı  tempoyla  sıvamıştık  kolları…                                                                      Dahası, televizyonda   yeni  yayın  dönemi de  başladı. O  anlamda da  yeni  yüzler  ve  yeni  hizmetlerle  bu  ile  ve  ilin  insanına  hizmet  mücadelesi  veren  kişileri  ekrana  getirmek te  bir  kış  klasiği  sergileniyor  biliyorsunuz. Yani  görünen  o ki,  güya  biz  oldukça    yoğun  bir  döneme  girdiğimizi  zannediyorduk  anlayacağınız. Gelgelelim   içinde  bulunduğumuz  günlerin  yaz  aylarının  özelliklerinden  kopmaması,  iyi  gelmiyor  insanlara..                                                                               Kimse  bir türlü  motive  olamıyor,  kapalı  yerler de  çalışamıyor.                                              
Eh  haksızda  sayılmazlar  yani..  Yazın  nimetlerinden  kopup  bir  odanın  içinde  kafa  yormak  kolay mı?  Durmadan  “Ne  olur  arkadaşlar  bu  sıcacık,  güzel  günlerde  bir  yerlere  gidelim. Açık  havadan  faydalanalım.. Biraz  daha  çıkartalım  yaz  havasının  tadını”.. diye  istekte  bulunuyorlar.. Tabi ki  bu  arada,   soğuk  havalara  yakalanmadan  sevgili  arkadaşlarım  yıldırım  hızıyla  güzel   güzel   geziler  planlamışlar  bile.. Ve, doğrusunu  söylemek  gerekirse,  ben  bu  defa  hazıra  konmak  istiyordum.. Bir  çok  yeri  masaya  yatırdıktan  sonra  Karasu  tarafı  ağır  basmıştı  anlaşılan..  Karasu  deyince  sadece  o  kesim  zannetmeyin  haa..  Karasuda  bulunan  ve  benimde  bu  çalışma  sayesinde  varlığını  öğrendiğim  “Acarlar  Longozu” na..
  Evet,  daha  önce  bir  buçuk  saat  ötemizde  böyle  bir  yer  olduğunu  bilmiyordum.                      Hiçte  duymamıştım. Hadi  buna  benim  noksanlığım  diyelim. Peki  sizler  duymuş muydunuz?  Mutlaka  duymuş  ve  gitmişsinizdir. Ama  ben  duymamış  olabileceğini  düşündüğüm  dostlar  adına  bu  doğa  harikasını  anlatmak   ve  tanıtmak  istiyorum..                      Hatta  gidip  görmenizi  tavsiye  ediyorum.
    Önce  kulağımızın  pek  alışık  olmadığı  “LONGOZ” kelimesinin  ne  anlama  geldiğinden  başlayarak   girelim  mevzuya.. Longoz  “Su  Basar  Ormanı”  anlamına  gelen  bir  sözcükmüş..  Sözcüğün  anlamını  öğrenmemiz,  ormanın  nasıl  su  baskınına  uğradığı  konusundaki  merakımızı  gideremedi  tabiatıyla.. Bu  durum ayrı  bir  merak  konusuydu  bizler  için.. Bu  meraktan  olacağını  umduğum  bir  yoğun  taleple  karşılaşmış  arkadaşlarım.. Sonuçta  sabah  saat  9.30  da,  45  kişilik  arabada  50  kişi  olarak  yola  çıktık. Herkes  de  hayatından  memnundu  gördüğüm  kadarıyla.. Arabada  İnternetten  edindiğim  bilgiler  doğrultusunda  birazcık  açıklama  yaptım  katılımcı  dostlara..                         Saat  11.00  gibi  Karasu  ilçesinde  yer  alan  “Acarlar  Longozu” na  vardık.                                     Daha  tesisin  dış  kapısında,  sonradan  tesis  sahibi  olduğunu  öğrendiğimiz  güler  yüzlü  bir  bey  aracımızı  karşıladı  ve  bizleri  buyur  etti. Longozun  hemen  hemen  başlama  noktası  olduğu  söylenen  bölümün  üzerine  yapılmış,  suyun  paralelinde  uzayan  ve  tahta  kolonlar  üzerine  duran  tek  katlı  bir  yapının  Longozun  tek  Restorandı  olduğunu  biliyorduk.  Ancak  misafirlerimiz  öğle  yemeği  için  erken  olduğunu  düşünerek  her  yanı  masalarla  bezenmiş  bahçe  ve  suyun  içine  uzanan  çardaklarda  oturmayı  yeğlediler. Yemek  saatini  öğrenen  tesis  yetkilileri  onlara  derhal  çay  servisi  yaparak,  bu  güzelliği  çaylarını  yudumlayarak  seyretmelerine  katkı  sağladılar. Longozun  gezilecek  iki  seçeneği  mevcuttu. Birisi  ağaçların  arasında  uzayıp  giden  tahta  köprü,  diğeri  ise  sudan  gezmeyi  sağlayan  motor  ve  su  araçları.. Bazı  arkadaşlar  yemekten  önce  yürümeyi  uygun  buldular,  ya da  meraklarına  yenik  düştüler. Tahta  köprüden  ormana  doğru  yürüyüp  kaybolanların  hepsi  dönüşlerinde “Ah  bir  harika  bu  doğal  Cennet”  diyordu. Neyse  yemek  saati  geldi  ve  yemekler  yendi..                      
Ha  şunu da  söylemeliyim,  işin  mide  bölümü de  mest  etti  doğrusu.. Çünkü  yemekleri  çok  bol  ve  lezzetliydi. Sonra  müessese  sahiplerin  den  biri  olan  ve  bizi  kapıda  karşılayan  Yılmaz  Sütçü  beyefendi,  topluluğa  bilgi  vermek  istedi. Onu  dinlemek  için  herkes  bir  anda  sus  pus  oldu. Yılmaz  bey  önce  kendisini  tanıttı..                                 Avusturya’da  uzun  yıllar  kaldıktan  sonra  memleketi  Karasu’ya  dönmüş,  bu  önemli  işe  baş  koymuştu. Yılmaz  beyin  güler  yüzü  ve  samimi  hitap  şekli  hoşumuza  gitmişti..              “Biz  Yörük’üz”  diye  başladı  söze.. “Yörükler  çok  güler yüzlü  ve   misafirperver  olurlar” diye  sürdürdü. Ve  şöyle  devam  etti. “Biz  küçücükken  atalarımız  bu  suya  nedense “ Acarlar  Gölü” derlerdi. Ve  bu  suda  binlerce  bitki,  kuş  cinsi  ile  birlikte,  bir  insanı  yutabilecek  büyüklükte  balıkların  bulunduğunu  anlatırlardı.. Ben  bir  keresinde  18  kiloluk  bir  sazan  balığı  yakaladım. Ancak  o  balık  kilosuna  rağmen  yavruydu.. Sonra  buraya  2005  yılında Çoğu  yabancı  olan  Dünya  Çevre  Örgütü  yetkilileri  geldi.. Burasının  adının  “Longoz”  olduğunu  ilan  ettiler. Suyun  uzunluğu  20  km.. Su  kendinden,  yani  alttan  kaynaklanıyor. Teknelere  ancak  3km  gitme  müsaadesi  var..  Gerisi  Çevre  Orman  Bakanlığının  denetimi  altında  kapalı.. Tahta  köprüyü  Özel  İdare  yaptı,  ama  kısa..                    Bu  suya  göre  640 metre  çok  az.. Dünyanın  ilgisini  çeken  bu  Longozun  daha  derinlikleri de  görülmeli.. Daha  kapsamlı  olmalı.. Bu  Longoz  uzunluğu  ve  tek  parçalığı bakımından  dünya da  birinci.. Çok  değerli..Bir  numaralı  SİT  Alanı..Sonra  burada  Endemik  bitkiler  mevcut.. Mesela  “Zambak  Soğanı” ilaç  sanayinde  çok  önemli  yeri  var..  Eksikliklerimiz  yok mu? Tabii ki  var. Gelen  konukların  gireceği  daha  modern  tuvalete  acilen  ihtiyaç  var.. Restoranımız  modernleşip, daha  sağlıklı  hizmet  vermeli..  Şu  anda  “Kuş  Gözetleme  Kulesi” nin  ihalesi  tamamlandı  ve  yapımı  başlayacak. Kuşlar  için  bu  Longoz  büyük  bir  sığınak.. Burası  kuş  göç  yolu.. Gelirler,  giderler. Kimisi de   gitmez  ve  burada  yumurtlar, kalır. Biz  burayı  koruyoruz  ve  bu  Cennete  herkesi  bekliyoruz.. Çünkü Yaratanın mucizesi  bu  güzellik,  görülmeye  değer”…
İşte  Yılmaz  bey  böyle  anlattı  duygularını..Şahsen  ben  son  derece  huzur  buldum orada..  Suda  tekneyle  gezerken,  o  güzelim  sarı  ve  beyaz  nilüferlerin  arasında  bir  başka  boyuttaymışım  gibi  geldi..Onlarca  renkli  ördek,  kuş  ve  bitki  bize  eşlik  ediyorlardı..                 Adeta  duygusal  bir  şarkı  söyler  gibi..                                                                                                              Büyüyü  bozansa, ne  yazık ki  sadece  insan  sesleriydi..                 

Bu yazı toplam 868 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yapılan yorumlardan yazarları sorumludur.