1. YAZARLAR

  2. Sevcan TAMER

  3. DÜNYANIN  NERESİNE  GİDERSEN  GİT,  İZMİTLİ  İZMİTLİDİR…
Sevcan TAMER

Sevcan TAMER

Yazarın Tüm Yazıları >

DÜNYANIN  NERESİNE  GİDERSEN  GİT,  İZMİTLİ  İZMİTLİDİR…

A+A-

   Tatil  tatil  o da  bitti  işte.. Döndük  yine  bizim  kürkçü  dükkanına.. Mutluluklar,  güzel  anılar  bavulların  içine  saklandı  ve  bir  dahaki  yaz  tatiline  kadar  orada  bizi  bekleyecekler.. Zaman  zaman  açarak  kışın  dondurucu  soğuğunda  içimizi  ısıtsın  ve   bize  moral  versinler  diye..
Biliyorsunuz ki  yazlık  evlerde  pek  tatil  yapamıyor  insan.. Bilhassa   evin  kadını.. O  nedenle  Eylül  ayı  ağırlıklı  Güneye  veya  Eğeye  kaçmayı  seviyoruz.. Bu  sene  eşimle  seçimimizi  Ege,  yani  İzmir  Çeşme  olarak  kullanma  kararı  aldık.. Çeşme’yi   seviyorum  her  nedense.. Bana  Bodrum  veya  Alanya  gibi  adı  gündemden  düşmeyen    süper  tatil  beldelerinden  daha  sakin  ve  daha  derli  toplu  geliyor..Ayrıca   eşimin  İş  Bankası   mensubu  olması  neticesinde  bir  cenneti  andıran “Çeşme  İş  Bankası  Tesisleri”  bize  büyük  avantaj  sağlıyor.. İster misiniz  size  son gününe  dek  koşuşturmalar  içinde  mutlu  mesut  geçen  tatilimizden  kesitler  aktarayım.. Tatil  bu  işte…..
  Neyse,  sekiz   saate  yaklaşan  bir   otobüs  yolculuğundan  sonra  İzmir  otogarına  vardık..                             O hengame  içersinde  ve  Çeşme  aracını  bir  an  evvel  bulabilme  telaşı  içersinde  koşuşturarak  otobüsün  kalkış   yerini   keşfettik.. Yolculuğumuzu   gece  tercih  ettiğimiz  için, iyiden  iyiye  yoğun  bir  yorgunluk   ve  karmaşa  içinde  hissediyorduk  kendimizi.. Ve,  aynen  bu  ruh  hali  içinde biletimizi  alıp   bir  saat  kırk beş  dakika  sürecek  olan  Çeşme  yolculuğuna  başlamış  olduk.. Hemen  hemen  yarım  saati  geçmişti ki  eşim  içersinde  özel  eşyaları  olan  siyah  sırt  çantasını  aradı.. Veee, dakika  bir,  gol  bir  hesabı  beynimizden  vurulmuşa  döndük.. Yahu  her  şey  bir  yana  adamın  mutlaka  kullanması  gereken  ilaçları  falan  o  çantadaydı.. O  nedenle  arabanın  bagajına  koymamış,  yanımıza  almıştık.. Kısa  bir  şaşkınlıktan  sonra  çantayı  İzmit’ten   geldiğimiz  arabada  unuttuğumuzu  anladık.. Telaşımız  sonucu  Çeşme  otobüsündeki   çok  kişi  çantamızı  unuttuğumuzu  duydu  tabî ki  ve  bir  anda  çeşitli  çözümler  yağmaya  başladı  sağdan  soldan..  Sonunda  İzmir  otogarında   Efe  Tur  yazıhanesinin  telefonu  bulundu  ve  arandı.. Bize  “ Merak  etmeyin  efendim çantanızı  saklayacağız. Gelip  yazıhaneden  alırsınız”  dediler.. Biz  mecburen  önce  Çeşmeye  gittik.. Sonra  Çeşmeden  İzmir  otogarına  giden  ilk  otobüsten  yer  ayırttık.. Ve  anlayacağınız  tekrar  İzmir’e  dönüş  yolculuğu   başlamış   oldu..  Çantamızı  bulup  saklamışlardı.. Bir  telaş  yazıhaneye  koşup  çantamızı  aldık..  Oradan  tekrar  Çeşme  arabasına  koştuk  ve  bir  saat  kırk beş  dakikalık  bir  yolculuk  daha  yaparak  Çeşmedeki  otelimize  ulaştık..  Ben  inanıyorum ki  okurken  sizin  başınız  döndü..  Çok  enteresan  bir  tatil  başlangıcı  değil mi.? Koş  baba  koş..  Çok  yorulduk  tabi ki..                 Ama  neyse ki  çok  huzur  verici  bir  aile  oteliydi  kaldığımız.. Tercihimizi  otel  olarak  gayet  iyi  kullanmıştık  çok  şükür ki.. Otel  Çeşmenin  çarşısına yakın  olduğu  gibi,  İş  bankası  Tatil  Tesislerine de  bayağı  yakındı..   Böylece  tatil  denen  yorgunluğun  en   baba  günleri   başlamış  oldu.. Sabah  kalk,  kahvaltı  telaşı.. Ardından  yine   koştura   koştura   deniz  sefası..  Arada  durmadan   abur  cubur  yemek.. Akşama  doğru  akşam  yemeği  telaşı.. O da  bitince  Çeşme  sokakları..  Yani  bir  aşağı,  bir  yukarı  tur  atmak.. Gecenin  on  ikisi,  biri.. Bu  şekilde  geçen  özgür  günler  yaşadık  aslında.. Bu  arada  bizi  hem  mutlu  eden  hem de  duygulandıran   en  büyük  değişikliği,  Çeşmede  olduğumuzu  duyan  bir  İzmitli  tarafından  yaşadık.. Yaa  dedim  kendi  kendime.. Kim  ne  derse  desin,  memleketlin  değil mi.. Canın  işte.. Belki  İzmit’te   olsa  bu  derece  mutlu  olmazdık  birbirimizi  gördüğümüze.. Ancak   Alaçatı’ya   gidip de  bizim  Cevat’ı  görmeden  dönen  olmadığını  çok  kişiden  öğrendim.. İzmitli  bir  ailenin  kıymetli  oğulları  Cevat  Başaran.. Benim  kızlarımın,  oğlumun  ve  aileden  daha  bir  çok  kişinin de  arkadaşı.. Babası  İzmit’in  en  eski  baharatçılarından  Hamdi  Başaran  beyefendi..  Annesi  ise  Sosyal  hayatın  içinde  insanlara  hayır  yapmayı  seven  tatlı  bir  kadın.. Cevat  1999  yılından  bu  yana  Çeşme  Alaçatı’ da  kurmuş  düzenini.. Çok  tanınan  ve  bir  kaç  lüks   restoranda  sahip  genç  bir  iş  adamı  olmuş  çıkmış.. Her  şey  bir  yana  Cevat   Başaran   İzmitliye  has   bazı  özellikleri  asla  unutmamış.. Sevgi  ve  saygı  dolu  bir  insan.. Bulunduğu   konum  ve  maddiyat  hiç mi  hiç  değiştirmemiş  kendisini.. Kendisi  Alaçatı’da  yaşadığı  için  buradan  giden  herkesi  misafiri  olarak  görüyor.. Ve  o  nezaketle   davranarak  misafirlerini  mutlu  kılmaya  çabalıyor.. O  nedenle  bu  güzel  davranışlı  genç  hemşerimizin  nezaketini  size  anlatmalıyım..  Önce  arayarak  “Hoş  geldiniz” dedi..  Ertesi  gün  kaldığımız  otele  özel  aracını  yollayarak  bizi   aldırdı.. Alaçatı’ da  Çok  güzel  ve  ayrıcalıklı  bir  yerdi  gittiğimiz.. Zio  Beach Club  içerisinde  yer  alan  plaj,  inanılmaz  bir  denize  ve  bakir  bir  manzaraya  sahip  muhteşem  bir  yerdi.. Orada  ağırlandık.. Akşam  üstü  yine  araç  gelip  bizi  aldı  ve  Cevat’ın  Alaçatı’daki  yeni  restore  edilmiş  güzel   mekanına  götürdü.. Orada  bol  bir  sohbet  ve  kahve  pek  iyi  gelmişti.. İzmit’ten,  eskilerden,  yenilerden  konuştuk  konuştuk..  İnanınız  bu   genç  İzmitlinin  nezaketi  ve  bizleri  ağırlama  telaşı    mahcup  etmişti.. Bu  tür  yaşantıya  pek  alışık  olmayan  eşim  dahi  Cevat’ın  saygısı  karşısında  ne  diyeceğini  bilemedi..O  günden  sonra  Çeşme’de  kaldığımız  her  gün  Cevat   bizi  aradı.. “ Anneciğim  bir  arzunuz  var mı? Sizi  nereyi  istiyorsanız  götürmek  isterim.. Akşam  yemeğine  bekliyorum “  sözleriyle  ruhumuzu  okşadı.. İşte  böyle  geçen  bir  on  gün  geride  kaldı.. Çeşme,  Alaçatı,  Ege  Denizi ,  otantik  sokakları  hepsi  hepsi   çok  güzeldi.. Ancak  hiç  birisi  bize  genç   bir  İzmitli hemşerimizin  verdiği   sıcaklığı  ve  duyguyu  veremedi.. Gurur  duydum  doğrusu.. Orada  yaşayan  arkadaşlarının  bana  “ Burada  İzmit  denince  Cevat  bey  akla  gelir.. Burası  İzmitlilerin  vaz  geçilmez  durağıdır”  dediklerinde  anladım ki,  dünyanın  neresine  gidersen  git,  iyi  bir  İzmitli   İzmitlidir..
   Evet  dostlar.. Alaçatı’da  bir  canımızın  olduğunu  unutmamanızı   şiddetle  tavsiye  ederim..   İsterseniz  yolunuz  düştüğünde  bir  uğrayın.. Bizi  daha  iyi  anlayacaksınız…                                                                      

Bu yazı toplam 3190 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yapılan yorumlardan yazarları sorumludur.
3 Yorum