1. YAZARLAR

  2. Gülsüm Güney

  3. Evde Kal Türkiye
Gülsüm Güney

Gülsüm Güney

Yazarın Tüm Yazıları >

Evde Kal Türkiye

A+A-

Geçtiğimiz haftalarda “Biraz Dur 2020” diye başlık atmış ardından şunları yazmışım:

“Biraz dur 2020!

Bu kadar kısa aralıklarla ülkemizi yasa boğma 2020!

Ülke olarak çok yorgunuz be 2020! Bize iyi davran!”

Şöyle devam etmişim:

“Henüz Şubat ayının ilk haftasını bitiriyoruz fakat felaketler peş peşe geliyor;

Önce Elazığ depremi, ardından gelen bir diğer acı haber; çığ faciası. Sonra, uçak kazası.”

Son paragrafta da şöyle demişim:

“Demem o ki; 2020 güzel bir başlangıç yapamadık kabul ama önümüzde uzunca bir zaman var birlikte geçireceğimiz. Lütfen, Ülkemize iyi davran!

Zira buna çok ihtiyacımız var.”

Yazıyı bundan bir ay kadar önce kaleme almışım.

Biter demişiz acılar. İyi günler gelir, iyi günler yakındır ama...

Vurulmuşuz ardından, yasa boğulmuşuz, şehitler vermişiz. Savaşın tam ortasına düşmüşüz. Kavrulmuşuz..

Daha bu acı sıcacıkken tüm dünyayı kasıp kavuran bir virüs gelmiş.

Türkiye’yi teğet geçer demişiz ama olmamış.

Gelip bulmuş bizi de.

Şimdi…

İnanır mısınız buna da geçer diyoruz. Ya hu insan nasıl varlık. Hep umudu var, sıcacık. Bitse de yenileri geliyor arkadan.

E ama var tabi zor zamanlarımızda. Var, tamam bitti dediğimiz anlar.

Düşünüyorum..  Oğlumu kaybettiğimde şu cümleleri söylemiştim kendime:

“Yaşamak yükü omuzlarımıza verilmiş. Biz istediğimiz de bırakamıyoruz ağırlıklarımızı. Biz istediğimizde bitmiyor bitsin diye gözünün içine baktığımız hayat. O zaman silkelen ve kalk Gülsüm. Yaşamak zorundasın.”

Umudumu yitirmişim belli ki. Uzun bir süre düştüğüm yerden de kalkamamışım.

Ama sonra…

Sonra kızım oldu. 

Hayata öyle sıkı sarılmışım ki, bazen bu virüs beni bu hayattan koparır diye endişe ederken buluyorum kendimi.

Hepinizin vardır böyle anları. Böyle umutsuzlukları ve sonra yeniden umutların yeşermişlikleri.

Belki bu virüs sizin için öyle bir andır ama bir de şuradan bakalım.

Evde kalıyoruz. Mümkünse.

En çok inancımıza sarılıyoruz. Neye inanıyorsak ona.

Ben, Allah her şeye gücü yetendir diyorum.

“Nerede olursanız olun, ölüm sizi yakalayacaktır, isterse sağlam kaleler içinde olun.” ayetine sarılıyorum umutsuzluğa düştüğümde.

Belki hayat sana; evine dön, yuvana dön, seccadene dön, yavruna dön, mutfağına dön, kitaplarına dön ve yeniden hatırla diyordur: Onlar seni hep özlemle bekledi.

Şimdi vuslat zamanı. Sarıl özlemle kucaklamak istediğin bu ana.

Ve sonra tedbir al, tevekkül et, teslim ol çünkü burası dünya.

Eğer beni seviyorsan belaya sabırla hazırlan diyen bir Peygamberin ümmeti olduğunu hatırla.

Kimse sana gül bahçesi vadetmedi.

Geçiyoruz işte biz de dünyadan..

Sevgiyle...

Bu yazı toplam 2069 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yapılan yorumlardan yazarları sorumludur.