1. YAZARLAR

  2. Sevcan TAMER

  3. HAYVANLARI DA ALLAH YARATMADI MI?
Sevcan TAMER

Sevcan TAMER

Yazarın Tüm Yazıları >

HAYVANLARI DA ALLAH YARATMADI MI?

A+A-

      Düşünüyorum,  düşünüyorum  bir  türlü  aklım  almıyor  inanınız?                                                                              Bir  canlı  diğer  bir  canlının  canını  yakmaktan  nasıl  zevk  alır  diye.. Sonra  sizleri  duyar  gibi  oluyorum.  “Ahh  Sevcan  hanım,  İnsan  denen  canlının  kendi  cinsine  akla  gelmedik  işkenceleri  yaptığı  dünyamızda,  Allah’ın  yarattığı   masum  hayvanlara  eziyet  etmelerine  neden  bu  kadar  şaşırıyorsun? Tabi ki  onları da  Allah  yarattı.. Onlara da  aynı  yaşam  haklarını  sundu  dünyada.. Ancak  Allah’tan  korkmaz,  kuldan  utanmaz  o  canavarlar “  dediğinizi  duyar gibi  oluyorum. 
Evet  maalesef  artık  hiç  bir  şey  bizi  şaşırtmıyor.. Vahşetin  ardından  birkaç  gün  vah  vah,  tüh  tüh  diyor  sonra  unutuyoruz.. Kısa  bir  süre  sonra  bir  yenisiyle  kendisini  gösterene  kadar..

         Ardından  yine  dövünüyoruz. 
Tamam  insan  denen  canlının  bin bir  çeşidi  var  aramızda.. Ruh  hastası,  sinir  hastası,  beyin  özürlüsü,  taş  kalplisi,  canisi,  katili  vs  vs..
Ancak  bunlara  karşın  yüreği  pamuk  gibi  yumuşak,  tebessümü  güneş  gibi  sıcacık,  beyni  güzellikler  üreten,  her  canlıyı  seven,  merhametli  ve  Allah  korkusuyla  yanlıştan  kaçınan  binlerce  insanda  mevcut  karşılarında..
Dahası  “Yaratılanı  severim  Yaratandan  ötürü”  bakış  açısıyla  minicik  bir  karıncayı  dahi  incitmekten  korkan  insanlar da  yaşıyor  bu  dünyada..  O  zaman  bir  şeyler  yapmalıyız..                    

            Acilen  bu  vahşetin  üstüne  gitmeli  ve  “ Artık  Yeter ”  diyerek  kahrolası  sapıkların  vahşi  arzularını  içlerine  gömmeliyiz.. Öyle  bir  gömmeliyiz ki,  bir  daha  çıkmaya  korksun  karanlık  çukurundan..
Garip  bir  hayvan.. Ağzı  var  dili  yok.. Konuşamıyor.. Derdini  anlatamıyor.. Sadece  o  buğulu  bakışlarında  saklı  bütün  sözcükleri.. Bir  kere  başını  okşa  yeter.. Kul  köle  olur  senin  uğruna..
Nasıl  böylesi  akıl  almaz  bir  canavarlığı  layık  görür  bir  yürek  ona?    Nasıl  dayanır? 
Nasıl  zevk  alır?  Hem de  canlıların  en  özeli,  en  donanımlısı  ve  ayrıcalıklısı  olan  İNSAN..
Şimdi  yine  ne  soracağınızı  biliyorum.. “ Hangi  insan,  Sevcan  hanım,  hangi  insan” ?


Aynen  size  katılıyorum  aslında.. Tabi ki  insan  denen  o  özelliklerle  donanmış  canlıyı  zan  altında  bırakmayalım..  Bende  biliyorum ki  bu  vahşi  canavarlar  insan  olamaz..  Sadece  insan  suretinde  dolaşan  ve  acımasızca  kendisine  kurban  arayan  yaratıklar  bunlar.. Kurbanlarının  türü,  kimliği  hiç  önemli  değil.. Yeter ki  azgın  duygularını  tatmin  edecek  garip  bir  kurban  istedikleri..


Bu  ara  toplumu  inanılmaz   rahatsız  eden  vahşet  haberleri,   biçare  hayvancıklar  üzerine  işlenen  korkunç  cinayetler.. Bilhassa  köpekler  ve  kediler.. İnsanoğluyla  dostluk   kurmaya  en  yakın  canlar.
Haa  ata, eşeğe  bazı  deniz  hayvanlarına (fok  balığı  gibi)  işkence  edenler  yok mu?       

 Var  tabii.. Hem de  nasıl.. Canavarlık  ve  sapıklık  çeşit  çeşit.. Ancak  yine de  bunların  gazabına  uğrayanlar  çoğunlukla  kedi  ve  köpekler.. O  sevimli,  tatlı,  masum  hayvanlar.. 
Nasıl  kıyılır,  nasıl  o  inanılmaz  işkenceler  yapılır,  offff  aklım  almıyor.. Ne  yapayım  elimde  değil  içime  sindiremiyorum. Bu  gün,  minicik  sevimli  bir  yavru  köpek.. Dün  sevimli mi  sevimli  zeytin  gözlü  bir  güzel  kedi.. Bakalım  yarın  hangi  canlının  canına  kıyarak  tatmin  olacaklar?
Pazartesi  günü  arkadaşlarla  buluşmak  üzere  derneğe  gittim. Ve  orada  yaşadığımız  tatlı sürprizi  sizlerle  paylaşmak  istiyorum.                            

             Dernek  binamız  Tepecik  mahallesinde  bir  apartmanın  giriş  katı.. Camlarında  demir  parmaklıklar  var  ama  sıcak  havalarda  devamlı  camı  açık  tutuyoruz. Zaten  camlarda  sineklik  kaplı..              

               Ancak  bir  tanesinde  yok  ne  yazık ki.. Neyse  ilk  ben  gittim  derneğe,  arkamdan  hayvan  dostu  arkadaşım  Jale  geldi.. Daha  birbirimize  hatır  sormadan  ihtiyaç  sahibi  aileler  gelmeye  başladı..  Jale  hanım  bana  “Başkanım  içer ki  odada  giyimler  var ya,  onları  dağıtalım  ne  dersin”  dedi.. Odaya  giyimleri  almaya  girdi  ve  arkasından  bir  çığlık  koptu.. Bana  Sevcan  hanım  lütfen  gelir misiniz  diye  heyecanla  haykırdı. Koşarak  gittim.. Korkmuştum  doğrusu..                                        

Odada  giysileri  yerleştirmek  için  koyduğumuz  boş  kutular  vardı.. Arkadaşım  o  kutuya  odaklanmış  bakıyordu. Bende  baktım  tabi.. Kuyuda  güzel  bir  kedi  ve  memelerine  yapışmış  dört  tane  yavru  yatıyordu. Anne  yavrularına  zarar  vereceğimizi  düşünerek  bize  hırlamaya  başladı.. Biz  o  gün  o  kediler  için  seferber  olduk. Her  gelen  arkadaş  önce  onlara  bakmaya  girdi.. Adeta  loğusa  vardı  evimizde.. Kimisi  kedi  maması  aldı.. Kimi  arkadaş  süt  getirdi.                                            

         Biz  bir  anda  sorumluluk  sahibi  oluverdik.. Anne  kedinin  oradaki  durumu  hepimize  dert  oldu.. Onları  korumalıydık. Aramızda  uzun  bir  süre  bu  zavallı  masum  canlılara  işkence  eden  yaratıkların  nasıl  bir  şey  olduklarını  konuştuk. Hasta  ruhlu  olduklarına  kimsenin  şüphesi  yoktu  zaten.. Bu  gün  beş  gün  oldu.. Yavrularımız  biraz  serpildi. Anne  bize  güvendi. 
Çok  temkinli  davranmasına  rağmen,  ilk  günkü  gibi  tedirgin  değil.. İşte  bu  güzel  duyguyu,  arkadaşların  kimisinin  göz  yaşlarını  tutamayarak  şefkatle  yardım  etmeye  çalıştıkları  anne  kedimizin  bize  misafir  oluşunun,   ruhumuza  yansıyışını  sizlere  anlatmak  istedim.        

                       Hele  Jale  hanım,  evladı  gibi  baktığı  bir  çok  hayvana  ilaveten  sorumluluk  duygusuyla  paramparça  olan  yüreğine  bir de  bu  yeni  kedi  ailesi  katıldı.                                                                            

     O  günden  beri  uykuları  kaçmıştır  muhakkak.. Bu  sevgi  başka  bir  şey,  artık  iyice  anlıyorum.
Bizler  bu  canlılara  eziyet,  işkence,  kötü  davranış  sergileyen  ve  uygulayan  o  kimseleri  şiddetle  kınıyoruz.. Hatta  lanetliyoruz..  Bir  an  evvel  gereken  cezalara  çarptırılmalarının  gerekli   kanunlarla  kesinleşmesini  dört  gözle  bekliyoruz.. Verilen  vaatlerinse  en  ciddi  takipçileriyiz.                                                                                                                                                                      
 

Bu yazı toplam 1046 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yapılan yorumlardan yazarları sorumludur.
1 Yorum