• BIST 82.293
  • Altın 147,597
  • Dolar 3,8212
  • Euro 4,0743
  • Kocaeli 7 °C

Her şeye rağmen..

Sevcan TAMER
     Evet..  Her  şeye   rağmen  hayat  devam  ediyor.. Ben  bu  hafta  biraz,  hüzün  dolu  kendi  duygularımdan;  Ancak  bu  ruh  haliyle  boğuşurken,  sevgili   dostlarımın  yaşamı  kucaklamak  için  yarattığı  sebeplerden  söz  etmek  arzusundayım  sizlere..
     Ramazanlar,  aldığımız  terbiye  ve  kültüründe  katkılarıyla  daima   inanılmaz  bir  heyecan  ve  sevinç   yaratır  yüreğimde.. O  mistik  havası,  pide  kokusu,  akşama  ne  yapalım la  başlayarak  bereketi  bol  sofraların  hazırlanma  koşuşturması,  canım  babamın  her  çarşıya  çıkışta  eli  kolu  dolu  gelişi, çoluk  çocuk  sahura  kalkma  planları,  gece  kızartılan  dolmalıkların  mis  gibi  kokusu,  camiden  dönüşte  uzun   ve  huzur  dolu  sohbetler   vs  vs..  Bir  ayrıcalık,  bir  ferahlık   ve   mutlu  etme   içgüdüsüyle   gelişen  bakış  açısı  yer  etmiştir  hayatıma.
  Ancak   bu  ilahi  ve  kutsi   duyguların  çevremizde  dolandığı  bu  ayda  ben,   yeri  bir  daha  doldurulamayacak   derecede   yakınlarımı,  yani  çok  sevdiğim  canlarımı  kaybettim.. Sonsuza  uğurladım.. Tabi ki  dinen  ayrıcalığı  tartışılamayacak  derecede   büyük,  mağfireti  sonsuz   bir  zaman  dilimi  bu.. Belki  herkese  nasip de  olmaz..İyi  ama   ben  ne  yapmalıydım.?  Yani  canlarımı  ramazan  ayında  kaybetmiş   olmam  bu  derin  acıları  hafifletir miydi.?  Dinen  anlatılana  göre,  Ahrette  bu  mübarek  ay  koruyacaktı   onları.. Yine  söylenene   göre,  Allah’ın   sevdiği   kulları  böyle  mübarek   günlerde  hakkın  rahmetine  kavuşurlarmış..Galiba  en  önemli  teselli  kaynağımda  buydu.   
   Önce  canım  babacığımı  kaybettim.. Ramazanın   12.  Günü..  Birkaç  yıl   sonra,  daha  kırk  üç  yaşında  sevgili  kardeşim   Sibel’i  kaybettim..  Ramazanının   17.  Günüydü.. Ve  bu  yıl  anneciğimi  kaybettim.. Ramazan  ayının  ilk  günüydü..  Hepsi,  tüm  rahmete  kavuşanlar,  nurlar  içinde  yatsınlar.. Ama  ne  olursa  olsun  çok  acı.. Şu  anda   huşu  içinde  ve  yardım  edebilme   heyecanının   en  yücesini   yüreğimde   yaşadığım  Ramazan  ayı,  başka   anlamlarla  dolu,  değişik  duyguları da   yaşama  zamanım  oldu  diyebilirim.. Bu  kutsi  günlerde  kaybettiğim  canlarımı,  her  şeye  rağmen,  Yaratana   şükrederek,   daha  kalbi  ve  daha  hissederek   anacağım.. Yaptığım  her  hayrı,  aldığım  her  duayı  onlarla   paylaşacağım.. Ve,   Allah’ın  sevgisi   onlarla  olsun  diye  bol  bol  dua  edeceğim.. 
    Acımın  üzerinden  geçen  günler  içersinde  beni  arayarak   üzüntümü  paylaştıklarını  ifade  eden  dostlarıma  ilaveten,  evimde  beni  hiç  yalnız  bırakmayan  dostlarımın  sayesinde “ Hayat  devam  ediyor”  dedik..Hepsine   binlerce  teşekkür  ediyorum.. Allah  cümlemizi  dostlarımızdan  uzak  koymasın..Ve  arkadaşlarımın  destekleriyle   içimde  hiç  eksik  etmediğim  acımı  ruhuma  gömerek,   çok  önemsediğim  bir  kaç  etkinlik  veya  törene   katılmaya  gayret  ettim.. Bunların  en  başında  gelen,  uzun  yıllar  birlikte  hayır  işlerinde  çalıştığım  ve  çok  taktir  ettiğim  değerli  arkadaşım  ve  eşinin  isimlerini  verdikleri   eğitim  biriminin  temel  atma  töreni  oldu..Her  anlamda  ışık  saçacak   olan  sonsuz   hayır  ve  hizmet  fışkıran  bir  binanın  temel  atmasıydı  bu..
   Sevgili  kardeşim  Mesut  Kavurt  ve  kıymetli  eşleri  Selma  Kavurt.. Eğitim  hizmetine  öylesine  soyunmuşlardı ki,  yüzlerindeki  mutluluk   bunu  anlatmaya  yetiyordu..Mesut  Kavurt.. Yıllar  yılı  elini  hayır  işlerinden  çekmeyen   pırıl  pırıl  bir  iş  adamı..  Bana “ Ablacım  yardımın,  hayrın  her  çeşidinde  emrinizdeyim,  ancak  çocukların  eğitimi,  daha  doğrusu  layıkıyla  eğitilememesi  ilk  derdim  inan ki” derdi..Bu  doğrultudan  hiç  şaşmadı..Önce  şehrimizde  “Türkiye  Eğitim  Gönüllüleri  Vakfı”  nın  temsilcisi  oldu.. Vakıf  bünyesinde  neler  yaptı  çok  fazla  bilemiyorum  doğrusu..Hayrın  gizliliği  inancıyla,  hiç  duyurmadı ki.. Ama  söz.. Kendisinden  detaylı  bilgileri  alıp  sizlerle  paylaşacağım..Zaten  toplum  tarafından  çok  fazla  bilinmeyen,  ancak  binlerce  çocuğun  hamisi  olan  yirmi  yıllık “ Türk  Eğitim  Gönüllüleri  Vakfı”  da  uzun  uzun  anlatılmaya  değer  doğrusu.. Hep  birlikte  bilgileneceğimizi  düşünüyorum   yakında..
  Mesut  Kavurt,  Akçakhoca   Mahallesi  Düz  Sokakta,  manzarası da  mükemmel  olan  bir  arsada,  içi  çeşitli  eğitim  seçenekleriyle   dolu  bir  Eğitim  Birimi  yapıyor..Bu  okul  bittiğinde  onlarca  çocuk  buradan   yararlanacak,  aileleri de  Kavurt  çiftine  teşekkür  ve  dua  edecekler.. Bundan  daha  güzel  bir  ölümsüzlük  olur mu.?  Bundan  daha  güzel  bir  hayır  olur mu.? Kutlarım  sizi  sevgili  kardeşlerim Dilerim  bir  çok  insana  örnek  olur,  eğitimde  farkındalık  yaratırsınız..
  Diğer   katılımım da  ART  Nicomedya  Derneğinin   Kocaeli  Gazeteciler  Derneğinin  bahçesinde  verdiği   mütevazi  iftar  yemeği  oldu.. Ya  dostlar,  hani  derler  ya “Kahve  bahane”  diye.. Galiba  bizimkide  öyle  oldu.. Allah  ne  verdiyse  yedik  içtik.. İlahiler  dinledik.. Ama  bir  samimi  sohbet  vardı ki  orada,  kolay  kolay  bulunmaz..İnanınız ki   dört  dörtlük,  mükellef  iftar  sofralarında  olmayan  pek  çok  zenginlik  mevcuttu   masamızda.. Bu  güzel  iftar  sofrası,  samimi  ve  maskesiz  yüzlerle  sohbete,  yemekten  daha  çok  ihtiyacımız  olduğunu   hatırlattı  bizlere.. Ne  iyi  etinde  böyle   ayrıcalıklı  bir  organizasyonla  bizleri  buluşturdun   Başkan  Akın  Ülkü   SEVİNÇ.. Gönlüne  sağlık..Sonra  benim  23  yıldır   yazılı  ve  görseliyle  içinde  yer  aldığım  meslektaşlarımın  başarısı  son  derece  gurur  duymama  neden  oldu.. “  Kocaeli  Gazeteciler  Cemiyeti “  gerçekten  çok  başarılı.. Sevgili  Başkan  Çetin  GÜROL,  bize  o  mükemmel  müzeyi   gezdirirken   gördüklerim                                      “Biz  Türkiye’de  en  zengin   dökümlere  sahip  olan  bir  Basın  Müzesiyiz “  sözlerinin  ispatlarıydı..  Ve  karşımda  duruyordu.. Dedim  ya..  Olumlu,  çok  renkli   ve  çok  yönlü  bir  buluşmaydı  bu..                       O  nedenle  çok  mutluyum.. Yolunuz  açık  olsun  sevgili  kardeşlerim,  sizi  seviyorum..                                Hepiniz  “İyi ki  Varsınız”…        
Bu yazı toplam 248 defa okunmuştur.
  • Yorumlar 4
  • Facebook Yorumları 0
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yazarın Diğer Yazıları
    Tüm Hakları Saklıdır © 2016 Özgür Kocaeli | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0262 331 11 11 Faks : 0262 321 21 37