1. HABERLER

  2. GÜNDEM

  3. İş işten geçmeden
İş işten geçmeden

İş işten geçmeden

Tunus. Mısır. Yemen. Derken; İran,Irak ve Libya. Ateş bacayı sarmış; yakıyor ha yakıyor. Bu hızla devam ederse, daha çok yakacak demektir bu ateş. Sırada hangi ülke yada ülkeler var? Ne zaman

A+A-

Tunus. Mısır. Yemen. Derken; İran,Irak ve Libya. Ateş bacayı sarmış; yakıyor ha yakıyor. Bu hızla devam ederse, daha çok yakacak demektir bu ateş.  Sırada hangi ülke yada ülkeler var? Ne zaman, nereden ateşlenecek bir başka fitilin ucu? Ne kadar genişleyecek bu ateş? İşin sonu nereye varacak? Ateş çemberine eklenecek halkalar hangileri? Hepsi, insanın kanını donduracak sorular. Kim kimi neden öldürüyor? Ne istiyorlar? Haksız bir şey mi istiyor bu insanlar canları pahasına? Bırakın  yüzlercesini, bir insanın bile haksız biçimde ölmesi hangi hırsa değer? Hangi makam yada unvan bir insanın yaşam hakkına tercih edilebilir? Kaldı ki ölen de öldüren de insan,ölen de öldüren de ayni ülkenin insanı. Üstelik istenen her iki tarafın da lehine sonuçlar verecek makul ve insanî bir talep. Peki ne istiyor bu insanlar ki,karşılarındaki güç onu vermemek için can almayı bile göze alabiliyor?

Bu insanlar öncelikle,doğuştan sahibi oldukları hakları istiyorlar. Bu insanlar özgürlük,bu insanlar insanca yaşama,bu insanlar güncel ifadesiyle demokrasi istiyorlar. Hani bizde bazılarının bir türlü kıymetini bilmediği,bilmek istemediği demokrasiyi istiyor bu insanlar canları pahasına. Sonra. Sonra adil ve dengeli dağılım,yani ekonomide denge istiyorlar. Hep güçlü lehine sonuçlar verecek biçimde planlanmış dengesizliklerden bıkmışlar. Hem  istedikleri lütuf ve iane cinsinden bir şey de değil; en temel insan hakları cümlesinden haklar. Ama  cop’lanıyorlar, üzerlerine ateş açılıyor, öldürülüyorlar. Sebepler ne kadar zulmediyor, kader ne kadar adalet ediyor  bilemiyoruz, bilemeyiz. Ancak dileğimiz ve duamız bir an önce  sağlam ve dengeli bir zemin bulmasıdır taleplerin; suların durulması,akan kanın durmasıdır. Bütün bu olup bitenlerden bizim de çıkarmamız gereken dersler yok mu? Elbette var, hem çok dersler çıkarmalıyız bu ateş çemberinden. Önce demokrasinin, bazılarının bir türlü beğenmedikleri demokrasimizin kıymetini bilmeliyiz. Kıymetini bilmeli ve daha da gelişmesi için üzerimize düşeni yapmalıyız. Hem bir türlü memnun olmayacaksın hem de gelişmesi adına hiçbir gayretin içinde olmayacaksın; yok öyle şey. Bizde bazılarının bir türlü memnun olmadıkları o demokrasi uğruna canlarını feda ediyor hasretini çekenler. Üstelik kısa bir demeçle de olsa yanlarında olduklarını, dualarının kendileriyle olduğunu ifade eden  uzak yakın komşuları da yok gibi Ülkemiz hariç. Sessiz kalmayı tercih edenler ses çıkaranlardan fazla. Neden? Ne olur  hiç değilse bu ve benzeri seslenişler siyaset malzemesi yapılmasa.  Çünkü bu ses ülkemizin ortak sesi, bu ses yüreklerin ortak sesi, bu ses vefalıların, bu ses milletin sesi. Bu ses tarih boyunca mazlumların yanında olmuş milletimizin temsili, bu ses hakkın hatırını her hatırın üzerinde görenlerin sesi; sahip çıkılmalı, desteklenmeli ve güç verilmeli. Bizi,anne baba bir,soy sop bir neseb kardeşliğinden öte kardeş yapan değer ve hassasiyetler hatırına sahip çıkılmalı. Binlerce vatandaşımızın risk altında olduğu böyle bir ortamda ortak akıl kullanılmalı. Sonra! Bütün bu olup bitenleri gördükten sonra bir defa daha ve en güçlü biçimde söylenebilecek söz; birbirimizi sevmek, en azında saygılı olmak. İş işten geçtikten sonra yapılan hiçbir iş işe yaramıyor.

Bu haber toplam 1074 defa okunmuştur
Önceki ve Sonraki Haberler

HABERE YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.