1. YAZARLAR

  2. Sevcan TAMER

  3. İZMİT BİR SEVDALISINI DAHA KAYBETTİ, NUR İÇİNDE YAT ERMAN ÇELİKER…
Sevcan TAMER

Sevcan TAMER

Yazarın Tüm Yazıları >

İZMİT BİR SEVDALISINI DAHA KAYBETTİ, NUR İÇİNDE YAT ERMAN ÇELİKER…

A+A-

Biz, yani  İzmit  yerlilerinin  oturduğu  “Yukarı  Mahalle”  dediğimiz  güzelim  yerden  Tepecik Mahallesine  indiğimde  9 – 10  yaşlarında  bir  çocuktum. O  tarihlerde   burası da   İzmit’in  yerlilerinin  konuşlandığı  elit  ve  ayrıcalıklı  bir   mahalleydi. İşte  o  zaman   tanıdım  Çeliker  ailesini.   Erman  ağabey  çakı  gibi,  sportmen  bir  gençti  ilk  tanıdığımda. Annesi  Gülsüm  teyze  otoriter,  ailede  büyük  ağırlığı  olan  kibar  bir  kadındı. Oturdukları  aile  apartmanındaki  bütünleşmeleriyle  mahallede  bayağı  saygınlıkları  vardı.

Biz  Erman  ağabeyin  sert  ve  doğru  bildiğini  hiç  çekinmeden  haykıran  bir  kişiliği  olduğunu  taaa  o  zaman  öğrenmiştik. Onu  hem  sever,  hem de  çekinirdik. Ve  büyük  bir  İzmit  aşığı  olduğunu,  bu  il  için  daima  sıraladığı  beklentilerinin  hiç  bitmediğini,  hatta  çoğunun  olmadığı  ve  dikkate  alınmadığı  için  küskün  olduğunu da  yıllardır  biliyorduk.

Sonra,  vefasızlığı  hiç  sevmediğini,  haksızlığı  kabul  etmediğini,  yaptığı  hayırların  lanse  edilmesini  hiç mi  hiç  istemediğini de  biliyorduk. Erman  ağabey  ideallerinin  peşinde  koşarken  bizde  büyüdük  tabi ki… Vee  kısmet  oldu  birlikte  bu  il  için  çalıştık.. Beni  yaptığı  emrivakiyle  bir  türlü  yaşatılamayan  “Kocaeli  İzmitliler Derneği” ne  başkan  ilan  ettirdi. “Hadi  kızım  hadi. Sen  yaparsın  bunu. Bak  yoksa  büyüklerimizin  kurduğu  bu  dernek  kapanacak. Ben  sana  güveniyorum,  kırma  beni”  dedi  ve  iş  bitti. Ben  hem  sayar,  hem  sever  hem de  tartışabilirdim  Erman  ağabeyimle...              Bu  durumu  az  kişiye  yansıtmıştır  diye  düşünüyorum. Demek ki  birbirimizi  anlayabiliyormuşuz.

Sonra  bir  gün  geldi  derneğimize de  uzattı  ellerini… 1987  yılında  tüm  İzmitli  büyüklerimizin  katılımıyla  kurulmuş  olan  “Düşkün  ve  Yaşlıları  Koruma  Derneği”  deprem  sonrası  bürosunu  yitirmişti. Uzunca  bir  süre  belli  yerlerde  idare  ettik  ve  zorda  olsa  yürüttük  çalışmalarımızı.

Ancak  temelinde  insan  olgusu  bulunan  ve  kapımızın  onlara  daima  açık  olması  gereken  çalışma  sistemimizi  yürütemiyorduk.. Çok  üzülüyorduk  tabi ki.. Bu  duruma  sessiz  kalamadı  ve  derman  oldu  Erman Çeliker. Tepecik  Mahallesindeki  çocukluğunun  geçtiği  evin  boş  duran  giriş katının  kapısını  açtı  bizlere. Hem de   içini  yepyeni  yaptırmış,  tertemiz  olarak. Çok  dua  aldı  Ermen  ağabey,  hem  bizden,  hem de  yardım  ettiğimiz  onlarca  aileden.. Artık,  bize  çok  rahat  ulaşabiliyorlar  ve  dertlerini  daha  kolay  aktarabiliyorlardı. Ancak  kaybettik  Erman  Ağabeyimizi... Biz de  kaybettik,  aşığı  olduğu  İzmit de…

İzmit  için  dertlenen,  uykusu  kaçan,  tartışan,  darılan  bir  çınar  daha  göçtü  gitti.                                                Erman  Çeliker; Çok  sıkı  bir  İzmit  sevdalısı  ve  savunucusu  olduğu  gibi  İzmit  Yelken  Kulübü  kurucusu 1954. Türkiye Yelken  Federasyonu Eski  As  Başkanı.. Uluslararası  Pirat  Birliği (IPA) Onursal Başkanı. Vee daha  bir  çok  STK  üyesi  idi. Uluslar  arası  yelken  yarışmalarının  İzmit  körfezinde  yapılması  için  çok  büyük  çabalar  harcadı. Kocaeli’nde ve  Türkiye  çapında  bir  çok  eğitim  kurumuna  katkı  sağladı. Kütüphaneler  yaptırdı.                         Belki de  daha  bilmediğimiz  çok  şey. Sertti,  sinirliydi. Çabuk  kızar  ayranı  kabarıverirdi  ağabeyimizin  ama  çok  çabukta  yumuşar,  gülümserdi. Biz  öyle  severdik  onu.

Ben  ve  arkadaşlarım  başta  sevgili  eşi  Necla  Çeliker’e,  tüm  ailesine  ve  sevenlerine  baş  sağlığı  diliyoruz. Bilsinler ki,  bu  dernek  durduğu  ve  yaptığı  her  yerdeki   hizmetleri  meyvelerini  verdiği  müddetçe  Erman  Çeliker  adı  unutulmayacak,  sosyal  hayata  büyük  Puntolarla   kazınacaktır. Ruhun  şad  olsun  kıymetli  ağabeyimiz. Nur  içinde  uyu..                     Mekanın  Cennet  Olsun…                             

Bu yazı toplam 1110 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yapılan yorumlardan yazarları sorumludur.
1 Yorum