1. HABERLER

  2. MEKTUP

  3. Kabus gibi bir hafta
Kabus gibi bir hafta

Kabus gibi bir hafta

Çarşamba günü gecesinden beri vücut kimyam bozuk..

A+A-

Ne yediğimden tat alıyor, ne yattığımda uyku tutuyor…

Çok havaya girmiştik, çok heveslenmiştik.. Nihayet, Kocaelispor 3’ncü Lig batağından kurtulacaktı. Bir, bilemedin iki yıl 2’nci Lig’de kalıp, 1’nci Lige, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunun 100’ncü yıldönümünde de Süper Lig’e, asıl yerimize yükselecektik.

Evde, Kocaelispor formalarını çıkartmıştım. Yıkattım, ütülettim. Geçen perşembe gününden itibaren işe de üzerimde Kocaelispor formasıyla gelecektim.

Göğsümü gere gere.. Ne protokol, ne ciddiyet, disiplin falan…

Bir hafta üzerimde forma ile gezecektim.

Sonra tarafsız sahadaki Serik’le oynanacak final maçına gidecektik…

Eskişehir’de BAL’dan 3’ncü Lige yükseldiğimiz muhteşem finalden bu yana kayıplarımız elbette var.

Sevgili Küçükörs yok. Nahit yok… Ahmet Kobak’ın çok çilemizi çeken Mitsubishi minibüsü yok.

Final, Eskişehir veya Konya olursa, Hızlı Tren’den gidiş dönüş biletimizi alacaktık…

Eski günlerdeki gibi, gençlikteki gibi.. Kocaelispor’un peşinden Anadolu’nun bağrına girecektik…

Finali nasıl olsa geçerdik… Gelecek sezon bir üst ligde oynayacak olmanın gururu ile Kocaelispor aşkına sarhoş olmak için bayramı iple çekecektik.

……………………………..

Ne hayaller kurmuştum.

Final maçının manşetleri hazırdı kafamda… Finalden sonra üst lige çıkışın coşkusunu bütün kente aşılayacak manşetler hazırdı kafamda. Şampiyonluk coşkusunun yorumlarını da yazmıştım beynimin içinde.

İhtiyacımız vardı bu sevince, bu coşkuya…

Çok itilip, kakılmıştık. Amatör kümelere kadar düşmüş, Kocaelispor’un tamamen kapatılması tehlikesi ile karşı karşıya kalmıştık.

Kocaelispor’u bitirip, yok etmek isteyenlere karşı kendimizi siper etmiştik. Kötü olmuştuk. Kavga etmiştik.

Bu kentin ışıklarını söndürenlere karşı direnmiş, Yeşil-Siyah renkleri soldurmamıştık.

Bu arada ne yazık ki, KEV’i de feda etmiştik…

Artık yüzümüz gülmeliydi. Artık bunca cefanın ardından yeni bir şampiyonluk hakkımızdı.

Yüzüp, kuyruğuna da gelmiştik.

Ama geçen hafta Çarşamba gecesi, okyanusu geçerken derede boğulduk. İlk maçta sahasında yendiğimiz Çorum karşısında aciz kaldık…

Ne diyeceğimizi, kime kızacağımızı bilemedik.

Nasıl ağlayacaktık? Zaten geçmiş yıllarda yeterince ağlamıştık. Göz pınarlarımız kurumuştu.

Adamlar, devre biterken bir tane attı. Devre arasında soyunma odasında acaba bizim takım neler konuştu?

Galip Hoca ne dedi?

Neden oyuncu değiştirmedik? Neden yeni bir hava, yeni bir heyecan ve coşkuyla ikinci yarıya başlayamadık?

Adamlar bir tane daha attı. Maçın bitmesine hala 20 dakika var. Biz hala inanmıyorduk. Bu iş böyle olamazdı. Biz 20 dakikada 2 gol atar, bu kabustan uyanırdık.

Ama öyle olmadı. Adamlar bir tane daha attı. Biz yığılıp kaldık. Eve gidecek takatimiz yoktu. Hayaller, umutlar, hepsi yıkılmıştı.

Hayaller, umutlar koskoca bir yıl daha uçup gitmişti…

Geçen haftanın ikinci yarısı, biz Kocaelisporlular için berbat günlerdi.

……………………………..

Olsun sevgili Kocaelisporlu dostlar…

Biz yılmayacağız, biz bitmeyeceğiz…

Bu takım 3’ncü Lig’den BAL’a düştüğünde attığım başlıkları, manşetleri hatırlıyorum:

“Güneşli günler göreceğiz” demiştim; “Küllerimizden doğacağız” demişim.

Kahrediyorum. İçim, içimi yiyor. Elinden oyuncağı alınmış bir çocuk, çok sevdiği bir büyüğünü kaybetmiş bir yetişkin gibiyim.

Ama suçlu aramıyorum. Suç ve suçlu varsa, “Ben Kocaelisporluyum” diyen herkesin eşit payı bulunduğunu düşünüyorum.

Bu yıl da olmadı diye bırakacak mıyız?...

Elbette hayır.. Yeniden, yeniden çabalayacağız.

Vasiyetimdir; bu takımın yeniden Süper Lige dönüşünü görmeden ölürsem, beni Fevziye’den Yeşil-Siyah bayrağa sararak uğurlayın…

Günün birinde bu takım Süper Lig’e çıktığında da elinizde o günkü ÖZGÜR KOCAELİ gazetesi ve Yeşil-Siyahlı bayrak ile Bağçeşme’ye bana gelin…

Bu sevda bitmeyecek. Bu kavga bitmeyecek. Kim ne derse desin, biz birbirimize düşmeyeceğiz. Birbirimizle kavga etmeyeceğiz.

Öyle Play-Off’la falan değil. Biz normal lig sezonunda bütün rakiplerimizi eze eze yenerek, şampiyon olarak üst liglere çıkacağız.

Yine birlikte Kadıköy’e, Seyrantepe’ye, Dolmabahçe’ye, Avni Aker’e gideceğiz.

Yine birlikte ülkemizi temsil etmek için Avrupa’ya gideceğiz…

Üzülün, dövünün, kahredin.. Ama umudunuzu kaybetmeyin.

Biz Kocaelispor’uz. Ne acılar yaşadık. Ne hüzünler, çöküntüler yaşadık.

Çorum’a elendik diye dükkanı kapatıp gitmemizi kimse bizden beklemesin.

Saygılar, sevgiler..

Bekleyin, güzel günler göreceğiz, güneşli günler…

Önceki ve Sonraki Haberler

HABERE YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yapılan yorumlardan yazarları sorumludur.