1. YAZARLAR

  2. Sevcan TAMER

  3. KANSER ÇOCUĞUMDAN UZAK DUR!
Sevcan TAMER

Sevcan TAMER

Yazarın Tüm Yazıları >

KANSER ÇOCUĞUMDAN UZAK DUR!

A+A-

1987  senesinden  bu  yana  herkesim  insanın  problemleriyle  dertlenmeyi  en  kutsi  görevlerimin  başına  koydum. Gün  geldi  kendimi  veya  ailemi  onların  istek  ve  arzularını  gerçekleştirme  heyecanımın  ardına  attım. Belki de çok  kez   çocuklarımın  aciliyetini  ihmal  ettim.                                                                                         Bu  duyguları  anlatmak  kolay  değildir  dostlar. Bunlar  gönül  işidir.                                            Anlatılmaz,  ama  hissedilir  ve  yaşanır.                                                                                               Yapılanların  karşılığında da  kimseden  en  ufak  bir  beklentimiz  olmadı. Tek  beklenti  gözümüzle  görerek  içimizi  yakan  dertlerin  dermanı  olmak   veya  olması  muhtemel  kişilerin  farkına  varmasına  aracılık  yapmaktı.

Gün  geldi  karşımızdaki  acı  tablolara  dayanamayıp  günlerce  ağladığımız  duygularımız  içimize  gömüldü. Artık  profesyonel  olmaya  başlamıştık  anlaşılan.. Duygusallıktan  ziyade çözüm  bulmaktı  tek  hedefimiz. Sevgili  kader  arkadaşlarımla  kapılardan  çevrildiğimizde  oldu,  alkışlarla  karşılaştığımızda.. Ne  siyaset,  ne  şan  şöhret  ne de  desinler  duygusu  etkilemedi  hiçbirimizi.. Asla.. Ne  olursa  olsun  hedefimiz  aynı  yolda  birleşiyordu.                 İşte  bu  kalbi  duygularla  aynen  o  günkü  heyecanla  insani  hizmetlere  devam  ediyoruz. Ancak  öyle  bir  şeyle  karşılaşıyor ki  insan,  ne  kadar  alışırsan  alış,  pişersen  piş  dayanamıyorsun.. Yüreğin  yarılacak,  beynin  patlayacak  gibi  oluyor. Ve  lanet  okuyorsun  her  şeye.. İsyan  edesin  geliyor. Ama  neye,  kime  bilemiyorsun ki.

Aynı  geçen  hafta  yaşadığımız  kahredici  arayış  ve  ümitsizlik  gibi…

Bu  ilde  yeni  bir  dernek  daha  kuruldu. Adı  KANSER  ÇOCUĞUMDAN  UZAK DUR                     Kuruluşu  hemen  hemen  iki  seneye  yaklaşıyor sanırım.. Kuruluşuna  neden  olan  büyük  bir  acıydı  ne  yazık ki.. Derneğin  kurucu  başkanı  sevgili  Burcu  Özkan,  minik  Çınar’ ını  kanser  denen  o  zalim  hastalıktan  kurtaramıyor.

Çocuğuna  öyle  bir  dokunuyor ki  bu  illet,  ne  yaparlarsa  yapsınlar  bırakmıyor yakalarını.. Burcu  hanım  ve  ailesi  perişan  oluyorlar  tabi ki.. Ancak  o  kadar  yürekli  bir  kadınla,  o  kadar  mücadeleci  bir  anayla   karşılaşıyor ki  kanser,  yenemiyor. Küstüremiyor  hayata..

Burcu  Özkan  o  günden  sonra  kendisini   hastalığın  eline  düşmüş  diğer  çocuklara  ve  ailelerine  adıyor. Kocaeli  Üniversitesi  Çocuk  Onkoloji  Polikliniğini  evi  gibi  hissediyor.. Tam  130  çocuğu  oluveriyor  bir  anda.. Yanına  aynı  yüreği  taşıyan  başta  Esra  Kara  ve  diğerler  gönül  dostlarını  alarak  güçleniyorlar.

Acılar  yaşıyorlar, güzel  tatlı  anlar  yaşıyorlar, paylaşıyorlar,  her  şeyi  bölüşüyorlar  ve  hayatları  o  binanın  içinde  devam  ediyor  adeta.. İşte  bu  mücadele  içinde  katkı  bekliyorlar  her  konuda.. İhtiyaç  sahibi  çocuklara  ve ailelerine  yardım  etmenin  ve  manevi  duygularını  paylaşmanın  ne  denli  yaşama  bağlayıcı  olduğunun  sırrını  çözüyorlar.

Geçen  hafta  Burcu  hanım  dernekler  gurubumuza  acil  bir  çağrı  yaptı.

Mesajı  aynen  şöyleydi. Acil. Acil. Acil.. Dört  çocuğumuz  için  resimde  görünen  şu  ilacı  arıyoruz. Şu  an  eczanelerde  bulamadık. Arkadaşlar,  bulan  olursa  acil  olarak  bizimle   irtibata  geçsin. Reçeteler  hazır…

Belli ki  hasta  yavrular  için  hayati  bir  konuydu  bu  arayış.. Ve  böyle  başlayan  bu  insanlık  savaşı  üç  gün  sürdü. Tüm  arkadaşlar  Türkiye  bazında  arayışa  geçtiler.                                 Maalesef  ilaç  bulunamadı. Tüm  gurup  arkadaşlarımız,  dışardan  bazı  çevreleri  olan  kişiler  hiç  bir  eczanede  veya  ilaç  depolarında  bu  ilacı  bulamadılar.

Kimisi  varda  verilmiyormuş  dedi. Kimisi  zam  geleceği  için  saklanıyormuş  dedi.              Kimisi de fiyata  bağlı  üretim  sorunu  var da  ondan  bulunamıyormuş  dedi.                                 Yani  ne  olduğunu  anlamak  mümkün  olmadı. Bir  çok  eczacı  arkadaşım,  akrabam,  dostum  var. Onlar  beni  iyi  tanırlar. Zaten  insanı  delirten  bir  söz  varsa  söylenecek, bunun  gideceği  yer  bellidir. Yarası  olan da  gocunur.

Yeminine  sadık  kalan,  bu  çaresizliğe  üzülerek  iştirak  eden  kıymetli  eczacı  dostlarım  sosyal  medyada  yazdığım  kısa  feryadın  içinde  değillerdir. Onlara  saygım  sonsuz.

Ama  bu  neyse,  bu  hayati  ilaçlar  neden  bulunamıyorsa  bir  açıklama  beklemek te hakkımız  sanırım.. Veya  böyle  bir  kaos  varsa  bir  an  önce  çözüme  ulaşması  için  duyarlılık  beklemekte  en  doğal  hakkımız,  değil mi?

Ateş  düştüğü  yeri  yakar  derler  ya.. Gerçekten de  öyle.. Ya  Burcu  Özkan  ve  arkadaşları da  olmasa.. Hangimizin  haberi  olacak  bu  yavruların  yaşadıklarından.                                             Ben  herkesi  bu  eczacı  ve  ilaç  olayında  sorunun  bu  yanına  bakmaya  davet  ediyorum.                                        Besbelli.. Gerisi  çok  başlıklı  bir  hikaye…

Bu yazı toplam 1139 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yapılan yorumlardan yazarları sorumludur.
2 Yorum