1. HABERLER

  2. PERDE ARKASI

  3. Kocaman yürekli Büyük Kaptanlar
Kocaman yürekli Büyük Kaptanlar

Kocaman yürekli Büyük Kaptanlar

Bitti gözüyle baktılar Ezdik, erittik, batırdık, bitirdik dediler. Sözde yerine alternatifini de kurdular: Kocaeli FİK Geçen cumartesi günü, bir zamanlar Türk Milli Takımlarının kamp yaptığı KEV t

A+A-

Bitti gözüyle baktılar.. Ezdik, erittik, batırdık, bitirdik dediler.

Sözde yerine alternatifini de kurdular: Kocaeli FİK ..

Geçen cumartesi günü, bir zamanlar Türk Milli Takımlarının kamp yaptığı KEV tesislerinde, ölmüş takımı masaya yatırıp, otopsi yapacaklardı.

Çok büyük olasılıkla dün de Fevziye Camii avlusundan içi boşaltılmış Yeşil-Siyah bayrağa sarılı Kocaelispor tabutunu musalla taşına koyup, “İyi bilirdik” diye gönderecektik.

Önceden yer ayırtmadıysanız, Bağçeşme’de artık bir mezarlık yer de yok.

Yeşil-Siyah bayraktı tabutu gözü yaşlı birkaç sevdalı İnönü Caddesi’nden omuzlarda taşıyacak-Büyükşehir cenaze arabası bile vermezdi- Rasathane Yokuşunu tırmanacak, büyük olasılıkla Bağçeşme’deki Su Deposu tepesinin yanından, Metin Alan’ın sit alanlarını yok ederek yaptırdığı villalara doğru frlatıp atacaktı.

“Doğumu:1966, Ölümü:2011…

Hüvelbaki Kocaelispor Kulübü ruhuna Fatiha..”

Onlar için kolaydı. İzmit’i değiştirmişlerdi, koskoca Seka’yı kapatmışlardı. 20 küsur belde belediyesi tarihe gömülmüştü. Yan bakanı yok ederlerdi.

Kocaelispor da kimdi.. Bir fiskelik canı kalmıştı zaten..

Ulusal medya da yıllar sonra Kocaelispor’u 1 nci sayfalarından, ana haber bültenlerinden görmüştü. “Bir zamanlar 3 büyüklerin korkulu belası, Türk futbolunun efsane kulübü olan Kocaelispor kapanıyor” diye haberler yapmışlardı.

Bizim takımımızı ulusal basın spor yazarları da zaten hiç sevmezdi. Helvasını yemek, ardından timsah gözyaşları dökmek için gelmişlerdi.

Kongre salonunda bir tane milletvekili, bir tane belediye başkanı yoktu. Kulüp kapanmasın diye özveri gösterip, ellerini taşın altına koyan, ancak ilerleyen süreçte Kocaelispor’u yok etme senaryolarına bilerek ya da bilmeyerek alet olan, her şeye rağmen içlerindeki Kocaelispor sevgisinin etkisiyle kulübü kapatıp yok etmek yerine, zerre kadar olan son şansı kullanmak adına kongre kararı alan taraftar yönetimi oradaydı. Bir de Kocaelispor sevdalıları.

Mucize oldu… Şehrin, siyasetin, sanayicilerin, hiç kimsenin sahip çıkmadığı Kocaelispor Kulübüne, eski futbolcuları sahip çıktı.

Kulübümüz-en azından şimdilik- kapanmadı. Yeni ve bana göre son yılların en güçlü, bu işten en çok anlayan ve icraat kabiliyeti olan yönetim kurulu oluşturuldu.

Kocaelispor’un yeni Başkanı Orhan Görsen çok yakın arkadaşım, bu kentte en sevdiğim dostlarımdan biridir. Orhan, inanılmaz temiz, inanılmaz harbi bir adamdır. Futbolculuğunda da öyleydi. Çok yıldız, çok büyük futbolcu değildi. Ama yıllarca bu takımın kaptanlığını yapmış, formasını giyip sahaya çıktığı her maçta gücünün son damlasına kadar savaşmış, Kocaelispor tarihine attığı kritik gollerle geçmiş bir futbolcuydu.

Benim, bir insanı sevip sevmememle ilgili çok sayıdaki “Adamlık” kriterlerimden biri, balık kültürüdür.  Balık tutmayı, pişirmeyi, balık sofrası kurmayı ve balığı adabıyla yemeyi bilen kişilerin hayat anlamında iyi insan olduklarına inanım.

Orhan Görsen, bu kentte “Balık kültürü” en gelişmiş kişilerden biridir. Tutmasını da, pişirmesini de, sofrasını kurup, yemesini de çok iyi bilir. Balığın en yok olduğu dönemde, Orhan Görsen’in derin dondurucusunda en az bir düzine lüfer, en az bir çift kofana bulabilirsiniz.

Kocaelispor’un yeni Başkanı çok düzgün bir aile babasıdır. Eğitimci eşi Müge Hanım, gerçek bir hanımefendidir. Çocuklarını yetiştirdiler. Çok mutlu, çok sakin yaşamları olduğunu bilirim. Orhan Görsen son yıllarda inşaat sektörüne yönetici olarak girmiş, Rusya’da çok önemli bir işadamı haline gelen kayınbiraderi İsmail Koçak’ın Türkiye’deki işlerinin başına geçmişti. Hafta içi günlerinin büyük bölümünü İstanbul’da şantiyelerde geçiriyor. Ama Kocaelispor’a olan sevgisi, tutkusu hiç eksilmemişti.

Dün bir Ramazan pazarı için erken denebilecek saatte Başkan’ı kutlamak için aradım. Uyku sersemi bir ses tonu ile telefonu açtı, “Kaptan Başkan, artık öyle çok uyumak lüksün yok. Yükün ağır, işin çok” dedim. Oruç tuttuğu için pazar sabahında biraz fazla uyuduğunu, oysa Kocaelispor ile ilgili işlere bir önceki akşamdan başladığını söyledi.

Başkan Orhan Görsen’e bundan sonra ne yapacaklarını sordum. Şöyle dedi:

“-Öncelikli hedefimiz Kocaelispor’un kapanmasını önlemek, yaşatmak. Bu sezon lige katılmak için şartları zorlayacağız. Kulübün elinde 17-18 tane genç, amatör yetenek var. Körfez Belediye’nin bıraktığı 7-8 futbolcumuz var. Ayrıca Körfez Belediye’ye verilen futbolcuların sözleşmelerini inceledik. Bütün sözleşmelerde bu futbolcuların Kocaeli FK’ya verildiği açıkça yazılmış. Ortada Kocaeli FK yok. Hukuki açıdan konuya bakacağız. Verilen futbolculardan bir kısmını geri alabiliriz. Bu sezon lige katılmayıp, gelecek sezon 3 ncü Lig’den başlamak da mümkün. Bizim temel hedefimiz Kocaelispor’un kapanmasını önlemektir.”

Kuşkusuz yeni yönetim kurulu, sadece Orhan Görsen’den ibaret değil.

Bu yönetimde Kaptan İbrahim(Yazıcıoğlu) var. Bu yönetimde Kaptan Mahir(Danabay) var. Bu yönetimde Kaptan Osman(Çakır) var.

Kocaelispor’un efsane ikizlerinden Teoman Özkan var. Kocaelispor’a çok emeği geçen Köylü Ailesinden Yaşar(Altıntaş) var.  Bebek yüzlü golcü Sadun(Gemici), bana göre İzmit’in en özel insanlarından, en yürekli Kocaelisporlularından Barbaros(Kırdar) var.

Fahrettin Önder, Kamuran Akşar,  Hayri Morkan, Erdal Gülek, Av. Abdullah Zorlu.

Abarttığımı düşünmüyorum. Kocaelispor Kulübü tarihindeki en  seçkin, en önemli, futbol bir sektörse, bu sektörü en iyi bilen insanlardan kurulu, en önemli yönetim kurulu var.

Kabul etmek zorundayız ki, Kocaeli FK ölü doğdu. Daha doğrusu zaten doğamadı. İsim de, renkler de kabul edilmedi. Elbette Kocaelispor yok edilse, tarihe gömülse, bu kenti temsil eden futbol takımı olarak Körfezspor’u hepimiz destekleyecektik.

Ama şimdi Kocaelispor’umuz yaşıyor. Üstelik emin ellerde.

3 ncü Lige düşeriz, amatör kümeye düşeriz. Olsun, Kocaelispor yaşasın da, nasıl olsa bir gün küllerinden yeniden zirveye çıkartırız.

Kocaelispor’u bu haldeyken sırtlayan, gömülmesine izin vermeyerek tüm yükü üstlenen bütün yöneticilere, özellikle bu efsane kulübün eski efsane kaptanlarına yürekten teşekkür ediyor, onları bütün samimiyetimle desteklediğimi, içimdeki Kocaelispor aşkının şimdi daha da kabardığını belirtmek istiyorum.

Kocaeli FİK yok. 1966 yılında doğan, biz inananlara göre ölümsüz olan Kocaelispor’umuz var.

En az 10 yıl şampiyonluklarda gözüm yok. Bu insanların elinde olsun, adı yaşasın yeter.

Bu haber toplam 2240 defa okunmuştur
Önceki ve Sonraki Haberler

HABERE YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.