BU KÖŞE SİZİN İÇİN AYRILDI

Siz gönderin biz yayınlayalım. Bu köşede yasalar karşısında sorun teşkil etmeyecek, ahlaki ve etik kurallara uygun, kişileri rencide etmeyen her türlü yazınızı yayınlıyoruz.

Not : Bu bölümdeki yazıların bir kısmı gazetemiz sayfalarında da yayınlanmaktadır.

• Büyüklerin ardındaki küçükler

  M.Fahri Utkan - 09.03.2010

  Büyük şeylerin başlangıçları, temelleri genellikle az, küçük, zayıf, ince, yumuşak şeylerdir.
  Örnek olarak; “İki kolun kavrayamayacağı kadar büyük bir ağaç, saç kadar ince bir kökten doğmuştur. Çok katlı bir bina, yumuşak bir toprak yığını üz devamı »

  Büyük şeylerin başlangıçları, temelleri genellikle az, küçük, zayıf, ince, yumuşak şeylerdir.
  Örnek olarak; “İki kolun kavrayamayacağı kadar büyük bir ağaç, saç kadar ince bir kökten doğmuştur. Çok katlı bir bina, yumuşak bir toprak yığını üzerine yapılır. Binlerce kilometrelik bir yolculuk da bir adımla başlar.” (Lao-tsu)
  İslam dini gibi muazzam ve muhteşem kurallar silsilesi bir küçük kelime ile başlamıştır. İKRA–OKU ile.
  İnsanların okuma ve yazmayı öğrenmeleri alfabenin harflerini tek tek öğrenmesiyle başlar.
  Yine insanlar arasında yıllar boyu sürecek köklü dostlukların, arkadaşlıkların başlaması bir tek “SELAM” sözcüğü ile olur.
  Cenab-ı Hakkın yolunda harcanan bir an sonsuz saniyeler hükmündedir. Ve dünya yönünde gafletkarane harcanan seneler bir saniye hükmüne geçer.(Lema’alar.22)
  Elektriği düşünelim. O kadar büyük ve muazzam işler meydana getiren elektrik enerjisinin kaynağı, elektrik akımıdır. Elektrik akımının kaynağı, başlangıcı ise gözle görülemeyen atomların yörüngesinde dönen elektronların hareketidir.
  Yine gözle göremediğimiz küçüklükte atomların (Hidrojen, sezyum vs.) dengesinin bozulması ile meydana gelen enerjinin büyüklüğünü bir atom santralında veya Nagazaki veya Hiroşima’da görebilirsiniz.
  Ufacık bir tuşa-butona basmakla bütün dünyanın bilgileri internet vasıtasıyla önümüze geliyor.
  Her şeyi ile mükemmel ve muazzam sistemler sahibi canlıların yaratılışı bir damlacık sudan oluyor.
  Bütün yaratılışlar da Allah’ın bir tek “KÜN-OL” emriyle oluyor.
  Kâinat içinde bir nokta kadar yer tutmayan bir insan için, büyüklüğünü kavrayamadığımız bütün kâinat yaratılmış.(Kıymetimizi bilmek gerekir, değil mi?)
  Çok büyük bir sarayı gezmek ve her yerini görebilmek için gerekli olan; çok küçük bir hareket olan kapısını açıp içeri girmektir. Saniyenin belki de yüzde biri gibi çok çok küçük bir anda, önündeki rakibini geçen yarışmacıyı bu küçük zaman birimi rekor yazdırarak zirvelere taşır.
  Binlerce tonluk bir geminin batmasını veya yüzlerce kişiyi taşıyan bir uçağın düşmesine sebep olan da küçücük bir delik değil midir? Manevi hayatımıza bakarsak; Allah rızası için yapılan bir küçük amel, yıldızlar ölçüsünde değerli olabilmekte… Yine, sonsuz-ebedi ahiret hayatı, şu kısacık (sonsuza göre kısacık) dünya hayatındaki amellerimizle kazanılıyor. Gözle görülemeyen bir küçük mikrop-virüs, canlılar dünyasında hayal edilemeyecek şekilde tahribat yapabiliyor.Atasözünde de bildiğiniz gibi, “Damlaya damlaya, (o damlalar) göl olabiliyor.”
  Nuraniyet özelliği ile, bir damla su, bir küçük şeffaf cam parçası, gerçekte ışıksız ve ehemmiyetsiz iken, güneşe karşı tutulduğunda, güneşin bir çeşit arşı olur ve o damla veya cam parçası, kendinden milyonlarca büyük güneşe ayna olur. İnsanların ufacık hafızalarında, binlerce ciltlik bilgilerin depolanması bir mucize değil midir?
  Yine aynı şekilde bilgisayarlarda ufacık chipler vasıtasıyla milyonlarca bilgiden faydalanmak da büyük bir olaydır.
  Dostlar arasında ikram edilen bir küçük fincan kahvenin, kırk yıl hatırı olması kültürümüzün bir parçası.
  Bu şekilde hayatımızdaki ‘Küçüklerin’ bizlere ‘Büyük’ şeylerin kazandırmasını sağlamanız dileğiyle.

• İşsizlik

  Ufuk Salih Kaya - 09.03.2010

  Çok değerli basın mensubu arkadaşlar… Ben 1999 yılından 2008 yılına kadar Körfez Kaymakamlığı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı’nda çalışıp işine son verilenlerden bir mağdurum.
  Şu anda mahkemenin bitişi 3 ay olmasına rağmen buruk bir sev devamı »

  Çok değerli basın mensubu arkadaşlar… Ben 1999 yılından 2008 yılına kadar Körfez Kaymakamlığı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı’nda çalışıp işine son verilenlerden bir mağdurum.
  Şu anda mahkemenin bitişi 3 ay olmasına rağmen buruk bir sevinçle ayakta durmaya çalışıyorum. Çalıştığım süre içerisinde insanların yaralarına derman olmaya çalıştım. İnsanlara daha güzel gelecek için devletimizin sonsuz şefkatinden yararlanmaları için çaba gösterdim. Fakat şu anda evime bakamaz durumdayım. 5 aydır iş arıyorum. Ulaşabildiğim tüm insanların iş konusunda yardımcı olacaklarını söylemeleri ile yetiniyorum. Hayatın zaten çok iyi bildiğim zorluklarını şimdi tek başıma atlatmaya çalışırken siz değerli basın mensuplarının da bilgilerinden faydalanmak isterim:
  1- Vakıfta usulsüzlük vardı da, bu kadar denetlendi, özel muhasebeci tutuldu da, neden ortaya çıkmadı?
  2- Bir insan önce atılıp, sorgusuz sualsiz sonra bir hafta üzerine mi ifadesi alınır?
  3- Benim özellikle vakfa tazminat davası açmamın sebebi işe iade davası açamadığım (iş kanununda 30 kişiden az olduğumuz için iş yerinde) ve tazminatsız olarak işten çıkarıldığım içindir. Benim sorunum hiç para olmadı. Şu anda bile işime döndürüldüğüm takdirde bütün haklarımdan vazgeçeceğimin bilinmesini isterim.
  4- Bu dava haklılığımızın mahkemelerce tespiti düşünülerek zaten haklı olduğumuz bir olaydır.
  5- Şu anda vakfı 160 bin lira (diğer arkadaşlarında tazminat giderleri dahil) zarara uğratanlar hala daha vakıfta nasıl oluyor da işlerine devam edebiliyorlar?
  6- Türkiye Cumhuriyeti’nde adalete güveniliyorsa haklılığım kanıtlanmış olsa bile neden işime geri dönemiyorum?
  7- BEN SADECE ÇOCUKLARIMIN GELECEĞİNİ GÜVENCE ALTINA ALMAK, TOPLUMA YARARLI BİR BİREY OLMAK YOLUNDA SİZLERDEN MANEVİ YARDIM İSTİYORUM.

• Sağlık Müdürlüğü tabelası

  Selahattin Duman - 09.03.2010

  Sayın Belediye yetkilileri… Kocaeli ilinde bulunan İl Sağlık Müdürlüğü’nü yabancı bir kişinin bulması mümkün olmadığı gibi yerlisinin de bulması zor. Başka illerde görüyorum, hangi resmi kuruma gideceksen, şehir içinde ve yanından geçen D-100 kar devamı »

  Sayın Belediye yetkilileri… Kocaeli ilinde bulunan İl Sağlık Müdürlüğü’nü yabancı bir kişinin bulması mümkün olmadığı gibi yerlisinin de bulması zor. Başka illerde görüyorum, hangi resmi kuruma gideceksen, şehir içinde ve yanından geçen D-100 karayolu gibi yollarda tabelalar var. Bizim burada ne D-100 karayolunda işaretlenmiş, ne de şehir içi tabelalarda var. Bu haberden sonra yetkililerin bu işle ilgileneceğini umuyor saygılar sunuyorum…

• Demiryolları uygulamasına eleştiri

  Hamza Hacıfettahoğlu - 04.03.2010

  Bugün TCDD’ye gönderdiğim eleştiri metnini size de gönderiyorum. İç Anadolu Mavi Tren’le yolculuk yaptım. Trende normal oturmalı bölümden zaman zaman sıcak soğuk içecek satışı yapan görevli arkadaşlar, servis arabasıyla geçiyor. Tamamına yakını do devamı »

  Bugün TCDD’ye gönderdiğim eleştiri metnini size de gönderiyorum. İç Anadolu Mavi Tren’le yolculuk yaptım. Trende normal oturmalı bölümden zaman zaman sıcak soğuk içecek satışı yapan görevli arkadaşlar, servis arabasıyla geçiyor. Tamamına yakını dolu olan koltuktaki yolcuların hemen hepsinin o sırada çay içmek isteyeceğini kendinizi onların yerine koyarak da anlayabilirsiniz. Ancak fiyat listesinin oldukça yüksek olması bu ikram hizmetini iştahlı bir işkenceye çeviriyor. Hemen hemen herkes yanından geçen tekerlekli sehpaya iştahla bakıyor, servis görevlisi arkadaşlar da biraz mahçup şekilde ilerliyor. Çünkü servis yapan arkadaşlar da bu fiyat listesinden alışveriş yapamazlar. Tek tük bir kişi alıyor, alan kişiye herkes özeniyor, alan kişi de bunu rahatlıkla içemiyor. Ya da alacağı da varsa diğer insanların bu imkansızlıklarından dolayı vazgeçiyor. Meram Ekspresindeki yolculuk ücreti, Mavi trenlere göre daha ucuz. Mavi trenlerin bu yolculuk ücreti farkı nedeni yolcuların önünden geçen yiyecek-içecek gösterisi mi?. Özel sektörlerde bunun gibi tüm ikramlar ücretsiz olarak veriliyor. TCDD’ye astronomik fiyatla! Ne kadar tezat. Nescafe 2-3 TL. O da bardağı bardak olsa. Bir buçuk çay bardağı ya alır ya almaz. Bu fiyattan satılmaya devam edecekse servisler, bunlar için ayrı bir vagon olmalı, bir şeyler almak isteyenler bu vagona gidip alışveriş yapmalı, fiyatlar herkesin ulaşabileceği makul bir seviyeye çekilmeli. Ya da Otobüslerdeki gibi bir bardak çay herkese verilmeli. Zaten o kadar fiyat farkı diğer trenlere göre alınıyor yolculardan. Üst gelir seviyesine sahip kişiler uçakla, orta gelir otobüsle, alt gelir seviyesine sahip kişiler genellikle trenle seyahat ettikleri için bu yazdıklarımın yerli yerinde olduğu anlaşılacaktır. Tavsiyemin dikkate alınacağını umuyorum.

• Gece, karanlık ve adam!

  M.FAHRİ UTKAN - 03.03.2010

  Gece, karanlık ve adam.
  Gençliğinde bir ara esansçıda çalışmıştı. Nereye gitse, hangi topluluğa girse 'Ne kadar güzel kokuyorsun ' derlerdi.
  Aynı anda veya şimdilerde iyi arkadaşlıklar kursa, ilim meclislerine gitseydi, acaba ne derlerdi devamı »

  Gece, karanlık ve adam.
  Gençliğinde bir ara esansçıda çalışmıştı. Nereye gitse, hangi topluluğa girse 'Ne kadar güzel kokuyorsun ' derlerdi.
  Aynı anda veya şimdilerde iyi arkadaşlıklar kursa, ilim meclislerine gitseydi, acaba ne derlerdi diye düşündü.
  Bir sonbahar akşamıydı. Kasım'ın ortalarında.
  Yine yalnız evde sıkılmış, kendini sokaklara atmış yürüyor, yürüyordu şuursuzca. Sanki bıçak sırtında yürürmüş gibi. Hafiften yağmur da yağıyordu.
  Tel örgüler içinde mi, yoksa demir parmaklıklar arkasında mıydı farkında değildi.
  Belki de bu, önemsizdi onun için.
  Yoksa artık demir almak günü gelmiş miydi bu limandan?
  Yine buna benzer karanlık gaflet gecelerinin birinde sırılsıklam yürüyordu gözü yerde.
  Sanki bir çukura düşecekmiş gibi korkuyla ve ürkek bir halde.
  Bir an, bir ses geldi kulaklarına bir yerlerden sağır edercesine.
  Ne olduğunu anlayamadan kendini boş bir arka sokakta buldu. O anda ünlü besteci Beethoven'in şu sözlerini hatırladı; "Yalnız, yapayalnızım.
  Haksız ve kuvvetli bir ihtiyaç olduğu halde herkesin arasına karışmaya cesaret edemiyorum. Bir sürgün gibi yaşamam lâzım geliyor. Ne zaman bir topluluğa yaklaşsam, halimin göze çarpması korkusu ile beni bitiren bu heyecana kapılıyorum…
  Çok defa güzel yaz günlerinde beni destekleyen ulvi cesaret de artık silindi."
  Bu düşünceler arasında iken, sonsuzluğun kapısını çalmak ister gibi yürüyordu. Sanki ayakları yerden kesilircesine.
  Birden şu söz beyninin girift karanlıklarında yankılanmaya başladı. "Dünyanın zevkini, lezzetini, saadetini, rahatını isterseniz, meşru dairedeki keyifle iktifa ediniz. O keyfinize kâfidir. Haricinde ve gayr-ı meşru dairedeki bir lezzetin içinde bin elem vardır." (Sözler)
  Gerçekten de bütün bu çektiği sıkıntılar, elemler hep o gayr-ı meşru lezzetleri tatmanın sonucu değil miydi zaten?
  Ama bunları şimdi anlıyordu.
  Gerçi vakit çok geçmemişti hayatından. İstese bütün bunları bırakır, meşru dairedeki lezzetlerle, zevklerle yetinirdi.
  Bekliyordu. Ama neyi beklediğini o da tam farkında değildi.
  Belki de gelmişti beklediği. Yanında onun onu fark etmesini bekliyordu habersizce.
  Onu ne zaman fark ettiğini şimdi hatırlamıyordu bile. O kadar çok zaman geçmişti ki aradan.
  İşte bir kış gecesi.
  Soğuk, buz gibi bir şubat gecesi. Gece yarısını aşmıştı zaman.
  Yürüyordu yine yalnız bir hırsız misali sessizce.
  Sonra birden durdu elleri kelepçelenmiş, ayakları prangaya vurulmuş gibi.
  Baktı sönük ışıklı bir sokak direğinin altında kıvrılmış yatan adam.
  Kendi gençliği geldi aklına. Sanki tarih tekerrür ediyordu.
  Kaldırdı onu yattığı yerden kendine yapıldığı gibi.
  Ve sonra…
  ARTIK GÜNDÜZ, NUR VE İNSAN VARDI.
  İŞTE SONUÇ.

102...20