1. HABERLER

  2. GÜNDEM

  3. Ölüme dair
Ölüme dair

Ölüme dair

Garip yapış yapış sıcaklardan birini yaşıyor İzmit. Nefes alınmıyor nemden. Kente rehavet çökmüş. İnsanların bir parça serinliğe gözleri parlamakta. Güneşin iyice ısıttığı yollardan geçiyorum,tekerl

A+A-

Garip yapış yapış sıcaklardan birini yaşıyor İzmit. Nefes alınmıyor nemden. Kente rehavet çökmüş. İnsanların bir parça serinliğe gözleri parlamakta.

Güneşin iyice ısıttığı yollardan geçiyorum,tekerleklerimin sesi,sessizliği

bozuyor. Bir evin önündeki kalabalık dikkatimi çekiyor. Her yaştan kadınlı erkekli

topluluğun yüzlerindeki ifade,o evden birinin yaşamını yitirdiğini gösteriyor.

Merak ediyorum; kimdi,kaç yaşındaydı,neden ölmüştü diye...''çok iyiydi,ölüm ona

yakışmadı ''diyorlar. Gözyaşları okadar sahici ki...

Sıcak iyice dayanılmaz oluyor artık. Keyfim kaçıyor. Herşeyi bırakıp geride,

sonsuza gitmek,yok olmak. Nerede kaç yaşında olursan ol.. Her ölüm erken ölüm...

Yeniden yaşama dalıyorum. İnanılmaz bir tesadüf;bu kez de gökyüzüne uzanan

bir apartman  kapısından dört kişi bir cenazeyi çıkarıyor. Arkasında olan kişilerin

sayısı bir elin parmakları kadar bile değil. Yapılması gereken formaliteleri yaptıkları

nasıl da belli....

Hayat ne garip... İnsanların yaşarkende ölürkende ayrıcalıkları belli oluyor. Neler

yapmışlar,neler yaşamışlar. Başkalarının yüreklerinde ne kadar yer almışlar ve akıllarında

ne kadar kalmışlar.

Yaşadıkları süreyi hırslarıyla içiçe geçirenleri,hayatlarını kazanmak üzerine kuranları,

mutluluğu kaf dağının ardında zannedenleri,sevgiyi sarı saçlı kadın ismi olarak bilenleri

ben hep az yaşamış sayarım.

Oysa dolu dolu yaşamak,kendin ve başkaları için güzel şeyler yapabilmek,ardında

iyilikler bırakmak,hiç ölmemek,sonsuza kadar kalmak değilmidir?...

O gün ölümü düşündüm bir an... Nefes alışım durduğunda,beni kimler uğurlar

acaba diye geçti aklımdan. Hangi dostlarım,yada dost sandıklarım,yaşarken yanımda

olup bana gülümseyen hangi arkadaşlarım;ben hayattan geçip giderken,son kez

yürekten benimle olurlardı?....

Arkamdan neler konuşurlar,neleri hatırlardı.... Gerçekten bilmek isterdim..

Ama biliyorum ki yaşamak ölmekten daha fazla cesaret gerektiriyor…

Bu haber toplam 847 defa okunmuştur
Önceki ve Sonraki Haberler

HABERE YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.