1. YAZARLAR

  2. Sevcan TAMER

  3. SAĞLIK ÇALIŞANLARINA ŞİDDET…
Sevcan TAMER

Sevcan TAMER

Yazarın Tüm Yazıları >

SAĞLIK ÇALIŞANLARINA ŞİDDET…

A+A-

Son  günlerde  yine  tartışma  konusu  olarak  karşımıza  çıkan  bu  durum,  tabi ki  hiç  hoş  değil..         “Sağlık  Çalışanlarına  Uygulanan  Şiddet”..                                                                                                               İnsan  söylerken  bile  rahatsızlık  duyuyor  bu  sözleri..
Başta  saygıdeğer  vefalı  hekimlerimiz  olmak  üzere  tüm  sağlık  çalışanlarına  büyük  şükran  duyulması  gerektiğini  normal  her  vatandaş   söyler  ve  tasdik  eder.. 
Çünkü  biliyoruz ki  onlar,  zor  ortamlarda  görev  yapıyorlar.. Çünkü  bizlerde  yana yakıla onlardan  yardım  istiyoruz.. En  ufak  bir  sağlık  sorununda  “Doktor” diye  bağırıyoruz..
Veee,  bu  insanlar  bizim  sağlığımız  adına  inanılmaz  performans  harcayarak  koşuşturup  duruyorlar.. Bu  koşuşturmanın  içinde  neler  yok ki.. Sağlık  adına  yaptıkları  acil  yardım  ve  müdahale  dışında  hastamızın  tüm  temizlik  ve  ayrıcalıklı  bakımını  hiç  tereddüt  etmeden  yerine  getiriyorlar,  bizlerin  hastamız  adına  huzurlu  olmamızı  sağlıyorlar.. 
Evet.. Hekimler  ve  diğer  sağlık  çalışanları.. Sağlığımız  olumsuz  sinyaller  verdiği  andan  itibaren  yardımımıza  koşan  tüm  sağlık  personeli..
Bir  çok  sağlık  çalışanı  ve  hekim  dostum  var..                                                                                                 Onları  çok  taktir  ediyor  ve  mesleklerine  inanılmaz  saygı  duyuyorum..                                   Televizyonda  veya  herhangi  bir  toplantıda  kendilerini  dinlemek  veya  dinletmek  en     
büyük  zevklerimdendir  malumunuz.. Aralarında  hastalarını  ailesi  olarak  kabul  etmiş  olanlardan  tutunda,  onlar  için  göz  yaşı  döken   profesör  hekimlerle  tanıştım  ve  konuştum..
Bir  çok  hastanın  veya  hasta  yakınının da  bu  doktorlar  ve  hocalar  için  teşekkürler  ve  sevgilerle  dualar  ettiğine  tanık  oldum.. Bu  vesileyle  kendim de  aynı  duygularla  bağlı  olduğum  hekimlerime  binlerce  kez  teşekkür  ederim..                                                                                            Diliyorum, Allah  bu  yaşam  savaşçılarını  başımızdan  eksik  etmesin.. Onlara  çok  şey  borçluyuz.. Bunu  herkesin  aynı  düşünceler  çerçevesinde  kabul  ettiğine de  eminim..
Bakınız  üstte  yazdığımı  bir  kez  daha  tekrar  ediyorum.. Gelin  hep  birlikte  düşünelim..                                                                            En  ufak  bir  sağlık  problemi  yaşadığımızda,  bir  kazada  veya  buna  benzer  sağlık  sorununda  ağzımızdan  ilk  çıkan  “İmdatt  doktor  yok mu”.?   Sözcükleri  oluyor..
Mutlaka  oluyor,  değil mi.?                                                                                                                                    Peki  o  zaman  bu  kavga,  dövüş,  şiddet,  silahlı  saldırılar  ve  tacizler  neden.?                                                                                                                                            Neden  hekimlere  veya  sağlık  çalışanlarına  bu  kadar  öfke  duyuyor  hasta  yakınları..                           Acaba  bu  insanların  hepsi  ruh  hastası mı.?  Yoksa  şiddet  yanlısı mı.?                                             Ya da  cahil,  cühela mı.?  Hastaneye  giderek  doktor  dövme  tutkusu mu  var bunlarda.?
  İşte  burada  objektif  bakarak  bir  şeyler  söylemek  lazım.. Hem de  benim  gibi  öz  eleştiriyi  seven  ve  toplumsal  yanlışlarımızı  sıkça  dile  getiren  bir  kişinin  ağzından..
   Evet  efendim.. Eğri  oturup  doğru  konuşmak  bizim  yaşam  şeklimiz  biliyorsunuz..
Hekimlerimize  ve  tüm  sağlık  çalışanlarına  saygı  ve  sevgimiz  büyük  dedik.. 
Onlara  kalkan  eller  taş  olsun  dedik,  dedik  ama  bazen  bardağı  taşıran  son  damlaya  engel  olamadık.. Kavgaya,  bilhassa  şiddete  son  derece  karşı  olduğumu  belirterek  yazıyorum  bu  izlenimlerimi.. Hatta  bir  kaç  kez  benim  ve  yakınlarımın da  bardağının  taşma  noktasına  geldiği  anlar  oldu.. O  zaman  kavga  etmedik  mutlaka.. 
Yanlışı  insani  bir  dille  anlatmaya  çalıştık.. Ancak  tüm  insanlar  aynı  yapıda  değil  biliyorsunuz.. Hele de  canı  yanarken,  hastasının  derdiyle  duygu  ve  sözlerine  hakim  olamazken   fazlasıyla  büyüyor  bu  olaylar..  Sağlık  kurumlarında  yapılan  ters  bir  hareketi  tüm  sağlık  çalışanlarına  ve  hekimlere  yansıtarak  şiddete  baş  vurup,   haklıyken  haksız  durumuna  düşmek  o  kadar  kolaylaşıyor ki.. Eminim  sonradan  şiddet  uygulayan  dahi  inanamıyor  yaptığına.. O  nedenle  bence,  iki  tarafta  çok  daha  hassas  ve  dikkatli  olmalı..
İşte  maalesef ki  bu  durum,  madalyanın  diğer  yüzünün  resmi..
Çok  ama  çok  şahit  oldum.. İnsanın  yüzüne  dahi  bakmaya  tenezzül  etmeden  soru  soran  sağlık  personelini,   hastası  hakkında  soru  sormaya  korkutan  ve  azarlanacakmış  duygusu  sergileyen  sert,  patavatsız  doktorları   gördüm.. Senin  derdinle  dalga  geçercesine  lakayt  davranışlarla  hasta  yakını  deli  eden,  saygısız  çalışanları da  gördüm.. Derdini  anlatmak  için  söze  başladığında  “ kısa  kes”  diyerek  bağıran  ve  insana  hastalığını  unutturan  doktorcukları  gördüm.. Kanser  hastalığından  her  yanı  acıyan  genç  kadının  damarını  bulamadığı  için  kolunu  delik  deşik  eden  sağlıkçıları  gördüm.. Hastası  doktor  beklerken    odasında  hemşirelerle  sohbet  ederek  “beklesinler  öldüler mi” diyen  doktoru  gördüm.. Yanlış  ilaç  verenini,  ilerlemiş  bir  kanser  hastasına  teşhis  koyamayanını,  hastasını  kovanını  gördüm.. Daha  ne  kahredici  olaylara  tanık  oldum..
Kimisini de  köşemde  yazdım.. Şunu  rahatlıkla  söyleyebilirim ki,  emin  olmadığım  hiç                    bir  olayı  köşeme  taşımadım..  Yazdıklarım  bizzat  benim  şahit  olduğum  ve  şahsımın  yaşadıklarıydı  ve  çok  can  acıtıcıydı.. Ve,  buna  rağmen  doktorların  adlarını  zikretmedim. Peki,  yazdım da  ne  mi  oldu.? Hemen  hemen  yazdığım  olayların  hepsi  ciddiye  alındı  ve  gereken  yapıldı.. Bu da  benim  görevim.. Çürük  yumurtaları  ayırt  etmenin  ve  ayıklamanın  başka  yolunu  bulamadık.. Kavga  ve  döğüşe  karşıyız.. Şikayet  etmeyi de  bilemiyoruz ..                                           İşte  o  zaman  yaşanan  olaydan  veya  size  anlatılanlardan  etik  anlamda  müsterihseniz,  yazarsınız.. Ve,  vatandaşın  azda  olsa  yarasına  merhem  olma  biçimini  kaleminizle  yakalarsınız.. 
Biz  hiç  birisini  istemiyoruz  aslında.. Herkesin  birbirine  saygısı  olması  tek  arzumuz..                  Ama  doktorum,  hemşireyim,  hastane  personeliyim  diye  kendisini  Kaf  dağında  görenler  artık  kendine  gelmeli.. Hastasına  veya  yakınına  saygı  duymalı.. Hasta  psikolojisini  onlara  bizler mi  öğreteceğiz.?  İşte  o  zaman  televizyonlardaki  açık  oturumlarda,  sunucuya  gelen  her  doktor  şikayetine  “provokatör  işi  bu  sözler”  diyen  değerli  hocalarımız,  gerçekten  doğruları  söylemiş  olurlar.. Yoksa  sade  ve  bilinçli  vatandaş  her  şeyin  farkında  efendim.. 
Aslında  saygıdeğer,  sevgi  dolu  biricik  hekimlerimize  canımız  kurban..                                                                       Ve  onları  çookk  seviyoruz.. İyi ki  varlar  ve  sevgi  dolular.. Haaa,  karşılarında  duran   realiteyse,  onlardan  şifa  bekleyen  garip,  çaresiz,  ne  yapacağını  şaşırmış  hastalar da  var.. 

Bu yazı toplam 1571 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yapılan yorumlardan yazarları sorumludur.
2 Yorum