1. YAZARLAR

  2. Gülsüm Güney

  3. Sevgiye vesile olsun
Gülsüm Güney

Gülsüm Güney

Yazarın Tüm Yazıları >

Sevgiye vesile olsun

A+A-

“Ben; çocukluğuma dönüyorum, umudun kaybolduğu anlar yaşadığımda: Kırmızı kurdele takıyor annem saçlarıma, beyaz yakalarım hiç kirlenmeyecekmiş gibi öylece duruyor. Heyecanla beklenilen kapının ardından babam geliyor akşamları, ellerinde hep sevdiğimiz çikolatalar. İçimizin coşkusu hiç bitmiyor, çocuğuz ve belki de en güzeli bu. Mahallenin bakkalı var Şevket Amca, hepimize leblebi tozu ısmarlıyor. “Ne iyi insandın sen Şevket Amca!” diye geçiriyorum içimden. En büyük mücadelemizin daha iyi bisiklet sürmek olduğunu anımsayarak umutla açıyorum gözlerimi geleceğe.”

Bu satırları 2016 yılının ilk gününde yazmışım. Hepimiz, ülke olarak zor bir yıl geçirmişiz ve umuda ihtiyacımız varmış o günlerde.

Şimdi; dönüp baktığımda o satırlara; sadece umutsuzluğa düştüğümde değil, mutlu olduğumda, göğsümde uçuşan kuşlar sevinçle, heyecanla her kanat çırptığında yine çocukluğumdaki anılarımı anımsak istediğimi fark ediyorum.

İki gün sonra bayram geliyor güzel ülkeme ve ben yine çocukluğuma sarılıp uyumak, sonra “güüüünaaydıınnn” diyerek küçük beni uyandırmak, ellerimden tutup saçlarımı okşamak, kırmızı pabuçlarımı giydirmek, saçlarımı taramak, oyunlar oynamak istiyorum onunla.

Belki özlemdir bu, kalbinin saflığına özlem, tertemiz dünyana özlem, sevgiyle bakan gözlerine özlem, berraklığa özlem. Bilemiyorum…

Bildiğim; çocuk olmak güzel şey, hele de gerçek bir ailede çocuk olmak, işte o çok daha güzel bir şey.

Elbette eksikler vardır, çocuk yetiştirirken yapılan hatalar vardır -ki bunları belirlemek bana düşmez-ama çocukluğumda beni aile olmaktan mahrum etmedikleri için bile anneme ve babama ne kadar teşekkür etsem azdır.

Belki benimle oyunlar oynayamamıştır annem, belki bir evcilikte ben doktor o hasta olamamışızdır ama sıcacık bir evde birbirimizin gözüne bakmışızdır, akşamları babam o kapıyı çalmıştır, sofraya birlikte oturmuşuzdur tüm aile. Sırf bunlar için bile çocukluğuna özlem duyuyorsa insan aile kavramının ne denli önemli olduğunu tekrar tekrar hatırlamalı ve başta kendimizi, eşimizi, evladımızı bu hayati öneme sahip olan duygulardan mahrum etmemeliyiz.

Bunları neden yazdım?

Çünkü bayram geliyor.

Bayramlar vesiledir kavuşmalara, affetmelere, unutmalara, yeni sayfalar açmalara, güldürmelere, gülmelere…

Bayramlar vesiledir ölmeden önce aile olmak için atılacak her adıma; bir telefona, belki bir mesaja, kalbiniz yeterse el öpmeye ve ya öptürmeye…

Ne diyelim: Vesile olasan bayram!

Sevgiyle…

Son Söz:

Ben insanlardan sevgi istiyorum, dostluk istiyorum. Sözlerime dikkat et. Apartman istemiyorum. Sevgi istiyorum. (Orhan Duru)

Not: Hayatını kaybeden eski Baro Başkanı ve çok sevdiğimiz dostlarımız Berk ve Tuba Uluç’un babası Mustafa Bora Uluç’a Allahtan rahmet, geride kalan sevdiklerine sabırlar diliyorum. Mekânı cennet olsun inşallah.

Bu yazı toplam 634 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yapılan yorumlardan yazarları sorumludur.
1 Yorum