1. YAZARLAR

  2. Sevcan TAMER

  3. SON PİŞMANLIK NEYE YARAR
Sevcan TAMER

Sevcan TAMER

Yazarın Tüm Yazıları >

SON PİŞMANLIK NEYE YARAR

A+A-
Sigara içenler şimdi bana kızacaklar biliyorum. Hatta “Yaa şu bizim sigaramıza laf söylemeyi bırakın artık.  Sıktınız ama” dediklerini duyar gibiyim.  Ama ne derlerse desinler, ben doğru bildiğimi söylemeye devam edeceğim.  Derdim, insanlığı tatlı tatlı yok etmeyi sürdüren  bu  kara belanın onlara verdiği zararın farkına varmaları ve kurtulmalarını sağlamak. 

Çünkü insanları seviyor, bir dumanın tutkunu olarak  göçmelerini  kabul edemiyorum. 
Sigarayla mücadele adına uzun senelerdir bir çok  etkinlikler yapıldı, kamu spotlarıyla insanlar uyarıldı, çeşitli caydırıcı cezalarla donatılmış kanunlar çıkartıldı, akademik çalışmalarla, konferanslar, panellerle  topluma  tehlike çanlarının çalışı tüm detayıyla anlatıldı.  Gazetelerde yazdık, TV programları yaptık ve “Eh dedik, eh.  Artık bir şeyler değişir mutlaka”.  Kendi kendimize mutlu olduk.  Sevindik.  Dumanlı hava sahasında yaşamaya son vereceğiz zannettik.  Ciğerlerimiz adına bayram ettik. 
Tabi ki biz sigara içmiyorduk.  Biz duman altı olmaktan ve  pasif içicilikten kurtulacakları için kendi ciğerlerimiz adına bayram ettik de.  Sizler içinde, sağlıklı ve kaliteli yaşama kavuşacaklar sevinciyle, daha bir başka coştuk. 
Ancak,  son günlerde  çılgıncasına coşarak büyüyen sigara  tutkusunu görmek beni son derece üzdü.  Bu uğurda mücadelenin her türlüsü için gecesini gündüzüne katanları düşünemiyorum doğrusu. Kim bilir ne kadar çok üzüyordur bu olumsuzluk onları. 
Yapılan yoğun çalışmaların ardından  sanki etkilenmiş görüntüsü vardı toplumda.  Bayağı ses getirmiş gibiydi.  Tespitlerimize göre gelişmeler memnun ediciydi.  İyi de ne oldu arkadaşlar.? Ne oldu da on kişiden dokuzu elinde sigarayla geziyor.  Ne olduda gençler mahalle aralarında, kapıların merdivenlerine dizilerek sigara partileri yapmaya başladılar.  Sokakta kadınlar fütursuzca sigara tüttüre tüttüre geziyorlar.  Tesadüfe bakınız.  Şu anda televizyonda bir şarkı dinliyorum.  “Sigaramsın benim.  En büyük keyfim.  Zararını bile bile bırakamıyor, seni içime çekiyorum” sözleriyle bana nispet yapar gibi  devam ediyor.  Hay Allah.  Güldürdü beni.  Bu nasıl bir tutku Ya Rabbim. Olsun.  Sigara adına ne methiye düzerlerse düzsünler.  İstedikleri şiiri, şarkıyı söylerlerse  söylesinler. Caymak yok.  Mücadeleye devam. Bu zavallı çocukları, gençleri sigara  illetinden kurtarmalıyız.  Hem de bu mücadeleyi hep birlikte yapmalıyız.  Bize çok kızacaklarını bilsekte, laf işit sekte, dışlansak ta, sigara dumanı yüzümüze, yüzümüze üflense de, savaşacağız.  Bakınız, Amerika’da “ Tütün ve Sağlık” üzerine yapılan büyük bir araştırma sonucu, en çok ölümlerin düşük ve orta gelire sahip ülkelerde yaşandığını tespit edilmiştir.  Türkiye için hazırlanan raporda,  yüzde elli oranında erkek ölümlerinin en büyük sorumlusunun da tütün kullanımı olduğu belirtilmiştir. Yazık, hem de çok yazık.
Evet.  Bunları yazmak ve sevdiklerimizi uyarmak zorundayız.  Bu arada kendimizi de güvence altına almamız lazım.  Ailecek gittiğimiz bir restoranda duman altı olmak ve öksürük krizine tutulmak.  Daha doğrusu, paramızla sağlığımızın içine etmek bu olsa gerek.  Cesaretin varsa uyar.  Alan razı, veren razı.  Yaa, bir insan kitlesi birden sigara içmek için restorana gider mi.? İnanınız  abartmıyorum.  Elit bir mekanda herkes sigara yarışı içinde adeta.  Acaba bu gecemi böyle dedik.  Bir başka gittiğimizde de aynı durumla karşılaşınca anladım ki, kanun, kural, sağlık, duyarlılık hepsi hikaye. 
O nedenle bir kez daha yazayım ve okurlarımla bu tehlikenin yeniden ne derece etkili hortladığını paylaşayım dedim. Sizleri bilmem ama ben bu olumsuzluğu fazlasıyla ciddiye alıyorum. Sağlıksız bir topluma,  bir geleceğe bağımlı kalmayı kabullenmiyor yüreğim. Her çocuğun, her gencin, her kadının ve babanın elinde gördüğüm sigara beni üzüyor.  Endişelendiriyor.  Çocuklarımızın özentinin esiri olmasından korkuyorum. Ve, bu  toplumsal tehlikenin göz ardı edilmemesini, acilen üzerinde yeni fikirler üretilmesini yetkililerden bekliyorum.  Kim öksüren, nefessiz bir ülkenin yöneticisi olmak ister ki.
Bu yazı toplam 410 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
2 Yorum