• BIST 89.764
  • Altın 145,200
  • Dolar 3,6300
  • Euro 3,9131
  • Kocaeli 15 °C

TÜRK MİLLETİNİN AİLE YAPISI DEĞİŞİYOR..

Sevcan TAMER
 Evet..Türk  Milletinin  en  kutsal  değerlerinden  birisi  olarak  bilinen  ve  daima  övünçle  bahsedilen  aile  yapısı  gitgide  olumsuz  yönde  değişiyor..Haa  benim  olumsuz  olarak  değerlendirdiğim  bazı  olguları  başkaları  normal  ve  daha  uygun  bulabilir.. Onu  bilemem  ama  bana  göre  gurur  duyulan  Türk  aile  yapısında  büyük  değişimler  yaşanıyor..
   Tabi  ki  bunun  bir  çok  sebepleri  var.. Örneğin  televizyon, bilgisayar,  cep  telefonu  gibi.. Hepsinde de  asla  vaz  geçilmez  bir  ekran  ve  sanal  bir  alemi  var.. İşte  o  ekran  başında  geçirilen  zaman  israfı  yüzünden  insanlar  birbirlerine  vakit  ayıramıyor.. Dostluklar,  arkadaşlıklar  veya  aile  bağları  zedeleniyor  ve  sonunda  kopuyor..                                                   Yani  sanal  alem,  onları  gerçek  sevgi  dünyasından  soyutluyor.. Hadi  dostluk,  arkadaşlık  sanal  alemin  kurbanı  oldu  diyelim.. 
Peki, toplumun  mihenk  taşı  olarak  bilinen  değeri  tartışılmaz  “Aile” ye  ne  oldu..                Nerde  o  övünerek  anlattığımız  aile   bağlarımız..  Güzelim  büyük  aile,  yani  hani  dedeler,  nineler,  torunlar  birlikteliğini  içeren   yapımız..  Ne  yazık ki,  bitti.. Anne,  baba ve  çocuklarda  bitme  aşamasında..  Kardeşler  falansa,  eh  işte..
18 – 24  Mart  arası  Yaşlılara  Saygı  Haftası  biliyorsunuz.. Ve,  bize  göre  yozlaşan  bu  yapıyı    bir  kez  daha  gözden  geçirmenin  tam  zamanı.. Ne  kadar  mutlu  ve  huzurlu  görünürlerse  görünsünler,  huzurevlerinde  ya da  kendi  evlerinde  yalnız  ve  şefkatsiz  bekleyişlerle  hayatının  sonuna  varan  yaşlılar,  hiç  şüphesiz  bugün  bütün  modern  toplumlarda  rastlayabileceğimiz  bir  realite..  İlle de  yalnızlık  ve  yol  gözleyen  yaşlı  bir  çift  göz.. 
  Seneler  önce  bir  mecmuada  ilginç  bir  yazı  okumuştum..Adı  “ Ubasute”..
Bize  göre  manası  “  Evlatlarına  kurban  olan  analar”  diyebiliriz.. O  kadar  enteresan  geldi ki  bana  bu  hikayeden  sizlere de  bahsetmek  istiyorum..Hatta  şöyle  bir  düşündüm  ve  tüylerim  diken  diken  olarak  “ya  bu  gün de  bu  gelenek  olsaydı” dedim..                                *UBASUTE.. Antik  dönemde  Japonya’nın  kuzeyinde  var  olduğu  söylenen  bir  gelenek..                Bu  geleneğe  göre,  artık  yaşlanan,  yatalak  olan,  dermansız  kalan  anne  veya  babalar  evlatları  tarafından  uzak  bir  dağ  başına  yada  ıssız  bir  yere  terk  ediliyor..Bu  yaşlı  anne  ve  baba  birkaç  gün  içinde  soğuktan,  açlıktan   veya  vahşi  hayvanların  saldırısına  maruz  kalarak  ölüyorlardı..Böylece  çocuklarına  yük  olmaktan  kurtuluyorlardı.. Hatta bu  gelenekle  ilgili   bir  destanda  şöyle  bir  anlatım  yer  alıyordu.. Oğlunun  sırtında  bırakılmak  üzere  dağa  götürülen  yaşlı  anne  kollarını  açarak  küçük  dallar  koparır  ve  onları  oğlunun  geçtiği  yollara  serpiştirir..Amacı   oğlunun  dönüş  yolunu  bunları  izleyerek  bulmasıdır..
Evet,  bu  acımasız  gelenek  insanın  içini  acıtıyor  ancak  görünen  o  ki,  her  şey  karşılıklı  rıza  ile  gerçekleşiyor..Yani  dağda  ölüme  terk  edilecek  olan  çaresiz  ana  ve  baba da, oğlu da  bunu  kabullenmiştir.. Anlayacağınız ,  evlatlarının  dirlik  ve  düzeni  için  yaşlılar  kendilerinin  kurban  edilmesine  itiraz  etmeyi  istememişlerdir..
   Şimdi  soruyorum; Ubasute  geleneğini  hunharca  ve  insanlık  dışımı  buldunuz.? Hepinizin.. “Aaaa  gayet  tabi.” dediğinizi  duyar  gibiyim.. Peki  size  şöyle  bir  soru  daha  sorsam.. Günümüzde,  hatta  başta  yakındığımız  aile  yapısının  tepetaklak  olduğu  şu  zaman  diliminde  ana  ve  babalar  çok mu mutlular.?  Şöyle  bir  bakın  etrafınıza  ve  gerçekleri  görmeyi  arzulayan  gözlerle  görmeye  çalışın  lütfen.. Günümüzün  modern  insanı  ubasuteyi  değişik  şekillerde  uygulamıyor mu.? O  lüks  veya  konforlu  diye  ballandıra  ballandıra  anlattığımız  huzur  evlerinde  veya  kendi  evlerinde  yalnız  bırakılan,  analar  günü,  babalar  günü  sahteciliği  ile,  bir  hediye  paketi  kıymetinde  ziyaret  edilen  büyüklerin  üzgün  yüzlerindeki  görüntü,  sırtına  alıp  dağa  götürülen  ananınkinden  çok    farklı  mı  sanki.?  Varın  siz  verin  cevabını.. O  günkü  gelenekle  şuandaki  fark,  bu  günün  yaşlısı  modern,  kaliteli,  konforlu  huzurevlerinde  sonlarını  beklemeye  mecbur  bırakılırken,  diğerleri  issiz,  soğuk  bir  dağ  başında  yalnız  bırakılıyorlar..  Ayrıcalık,  sadece  uygulanan  davranış  biçiminde. 
  Belki  sizi  üzmüş  olabilirim.. Herkese  mahsus  olmasa da  bu  durum  inkar  edilemeyecek  derecede  doğru  bir  tespit  ama.. O  huzurevlerinde  layıkıyla  ve  Hak  korkusuyla  yaşlılarımıza  evlat  olan,  onlara  sevgi  sunan  hizmetlilere  sonsuz  şükranlarımı  yolluyorum.. Ancakk  bir  kez  daha  söylemek  istiyorum..Bilhassa  ana-  baba  gibi   bulunması  mümkün  olmayan  değerlerinizi   yaşlılıklarında  yalnız  ve  şefkatsiz  bırakmayalım.. Bize  yakışan da  budur..              
Bu yazı toplam 683 defa okunmuştur.
  • Yorumlar 3
  • Facebook Yorumları 0
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yazarın Diğer Yazıları
    ÖNE ÇIKAN MARKALARIMIZ
    • TUANA EVLERİ 2. ETAP'TA YÜZDE 5 İNDİRİM
    • ROMATEM Kocaeli Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesi
    • Özgür Kocaeli mobil uygulamamız yayında
    1/20
    Tüm Hakları Saklıdır © 2016 Özgür Kocaeli | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0262 331 11 11 Faks : 0262 321 21 37