Üzüntüsüz geçen günümüz kalmadı

Yerel gazetelere bakmaya, hele de telefonumun düğmesine basıp sosyal medyadaki kendi haberlerimizi okuyup fotoğraflara bakmaya çok korkuyorum. İnsana sadece korkulu bir hikaye gibi gelen bu hastalığın, yaşandığı zaman nasıl bir melanet olduğu anlaşılıyormuş demek ki. Mesela ben koronavirüs denilen bu virüsle ilk tanıştığımız zaman anlamsız bir korku, endişe ve karmaşık duygular eşliğinde bilinçsizce bir şeyler yapmaya çalışıyordum.

Çünkü ne olduğunu ve neyle karşılaşılacağını falan da bilmiyordum ki. Sadece tüm sosyal ilişkileri ve sevdiklerimizden uzak kalacağımızı hayal edebiliyordum. “Eh nasıl olsa kısa bir süre sonra bitecek, bu kalıcı bir şey değil ya” diye düşünüyordum. O günlerde pek bir şeyin farkında da değildik galiba. Şimdiyse ne kadar yanıldığımı görüyor, hatta geleceğime güvenle bakamıyorum. Gün geçtikçe endişelerimiz de arttı tabi ki. Yaptığım iş nedeniyle devamlı uyarı yazıları yazıyor, TV programlarıyla toplumu aydınlatmaya çalışıyordum. Çok ta iyi korunuyordum gerçekten. Neredeyse bir seneye yaklaşmamıza rağmen vukuatsız geçiriyoruz diye düşünürken o malum haberi aldım. Hem de bir tesadüf eseri. Tabi ki ardından sevgili eşim. Pozitif. Evet pozitif kelimesi sonra değişiverdi her şey. Tedavi süremiz içinde yaşadığım yalnızlık sırasında hakikat terazisi kurdum önüme. Film şeridi gibi geçirdim her şeyi gözlerimin önünden. Yaşamımın artıları ve eksilerinin hesabını yaptım kendimce. Hastane odamın camından kuşlarla konuştum. Arabaları saydım, bulutlara oturup özgürlüğe yükseldim. Sevdiklerimin telefonumda ki fotoğraflarına daha bir başka baktım. Gün geldi ölüme çok yakın hissettim kendimi. Gün geldi telefondaki tatlı bir ses hayata geri döndürdü beni. İşte bu duygularla yoğrulurken öyle bir acı yaşadım ki, yüreğimdeki ateş gözyaşı olup aktı gözlerimden. İçimi yaktı. Ruhumu kararttı. O yaşamla canciğer olan ve dünyayı ‘ti’ye alan canım kardeşim Ali, koronavirüsün ağır yüküne dayanamamış, hayata veda edip gitmişti. Aylarca görmemiştim onu. Eşine, çocuklarına ve bütün ailesine de hasret gitmişti mavişim.

Ateş düştüğü yeri yakar derler ya. İşte ben esas acıyı o zaman anladım. Bir şeyler eksildi, kopup gitti içimden adeta. Ve o günden sonra çevremdeki acı yaşamış insanların neler yaşadığını, hasta olan veya hastası olanların can korkusu ve endişesinin hayatlarına nasıl yansıdığını daha iyi anladım. O günden sonra her vefat duyduğumda çok sarsılıyorum. Tanıyayım veya tanımayayım canım acıyor derinden. Dediğim gibi, her ne kadar ateş düştüğü yeri yaksa da, bu ateşten nasibini alanlar her defasında aileden birisiymişçesine yanıyor inanınız. En son ateşi kıymetli kardeşimiz Süleyman Peker hocamızda yaşadık. Aynı kardeşim Ali gibi hayatı seven, insanları seven ve onları bilgilerle donatan bir insandı Süleyman hoca. TV 41 ekranlarından topluma sunduğu dini programlarla ve ramazan programlarıyla insanların beğenisini kazanmıştı. Şu anda “Cumanın Bereketi” programı garip ve öksüz kaldı. Bu hain koronavirüs bir değeri, bir kardeşi daha aldı aramızdan. Çok üzüldük. O acıyı bir kez daha yaşadık. Bu il sizleri asla unutmayacaktır. Dilerim artık son olur. Ne ülkemizde veya ilimizde. Ne de dünyanın herhangi bir yerinde yürekler yanmasın. İnsanlar bu musibet virüse yenilmesin. Kurbanı olmasın. Kaybettiğimiz canlarınsa kabri nur, mekanları CENNET olsun.        

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Sevcan Tamer - Mesaj Gönder --- Okunma


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Özgür Kocaeli Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Özgür Kocaeli Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Özgür Kocaeli Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Özgür Kocaeli Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.

01

Kocaelili - sayın sevcan ablamız rabbim sabırlar versin ebedi aleme gidenlere rahmetler ihsan eylesin.sevcan ablamızı hüzünle yan yana getiremiyorum.huzurlu günler dileklerimle...

Yanıtla . 1Beğen . 0Beğenme 30 Nisan 10:08