Sevgili Behçet Karan, seni özleyeceğiz..

Sevcan Tamer
Sevcan Tamer

Bu ilin çocuğu olmak en çok ta bu nedenden dolayı gurur vermiştir bana. Öyle ayrıcalıklı,       öyle özel insanlar tanıdım ki, bir daha yerlerinin dolacağını hiç sanmıyorum. İnsan ilişkileri, mesleki terbiyeleri, tarz ve davranışları hiç bu günlerin vurdumduymaz yaklaşımlarına göre değildi inanınız. Saygılı, kibar, kuralcı ve güven veren yapılarıyla adlarını İzmit tarihine altın harflerle yazdırmıştır bu eşsiz değerlerimiz. Ne yazık ki bizi tek tek bırakıp gittiler. Onları çok özlüyoruz ve çok ta özleyeceğiz. İşte yeni bir acı yaşadık günler önce. Ve, yeni bir değer uçtu gitti aramızdan. Sevgili Behçet Karan. Nam-ı diğer “Köfteci Behçet”. Haydi söyleyin bana?                        Yeri dolar mı? Asla. Behçet amca kibar, centilmen, az konuşan, ancak yerine göre esprileri olan kendine has bir adamdı. Hayattaki tek tutkusu ailesi ve köfteleriydi. Tabi ki bu köftelerin tiryakisi olan müşterileri de çok önemliydi onun için. Dükkanı dolup dolup taşardı adeta. Hele de öğlen saatleri. Oturacak masa bulmak bayağı zor olurdu. Dikkat ettim. Nedense dükkana gelen pek çok müşteri, Behçet amcayı sorar, onu görmek isterdi. Çünkü o kadar kibar ve kendi usulüyle karşılardı ki müşterilerini. Ayrıca hoşa gidiyordu ustayı orada görmek. Ve, işin ehlini o lezzetli köfteleri kızartırken ocağın başında bulmak. Biz toplu giderdik arkadaşlarla. Kalabalıkta olsak bize derhal bir masa açılır, çok beklemeden de köftelerimiz, lahana turşularımız ve diğer garnitürler masamıza donatılırdı. Herkes çok huzurlu ve güvende hissederdi kendisini. Hem yedikleri, hem de ağırlanışları anlamında. Bir seferinde “Behçet usta bu köftelerin sırrı ne Allah aşkına. Nasıl böyle lezzetli oluyor köftelerin. Gerçekten sırrı ne” gibi sözlerle güldürmüştüm onu. O da bana “Peki söyleyeyim o zaman. Ben onlara sevgi katıyorum lezzetli oluyorlar” demişti. Kısa ama tatlı bir konuşmaydı ve masadakilerin neşesiyle sürüp gitmişti. Ne güzel günlerdi o günler. Aslında kendisiyle uzunnn uzun sohbet etmek isterdim. Hayatını, yaptığı lezzetli köfteleri başta olmak üzere yeteneklerini, gençliğinde bu ilde yaşadıklarını, sevgili eşi Mürvet Karan’la dünya evine giriş hikayelerini ondan dinlemek isterdim. Ama o peşini bırakmayan heyecanının sonrası sağlığı açısından bir olumsuzluğun ortaya çıkabileceği korkusu, bu arzumuzu gerçekleştirmemize engel oldu. Birkaç kez dükkanda sohbet etme fırsatı buldum Behçet ustayla. Gerisineyse kıymetli eşi canım Mürvet ablamdan ve sevgili kardeşim Metin Karan’dan dinleme imkanı buldum. Mürvet ablam anlatırdı bizlere biricik eşini. “1925 yılında babası rahmetli Hacı İbrahim Karan 14 yaşında almıştı köfteci dükkanına Behçet’i. O zamanlar disiplin vardı. Baba dükkanı olması işi hafife alma nedeni olamazdı. Çok çalışmış ve kendisini tam bir usta olarak yetiştirmişti o küçücük dükkanda. Sonra 1958 yılında evlendik. İki çocuğumuz oldu. Metin ve Aylin.                               Sonra dünya iyisi gelin ve damat. Sonuçta Allah bağışlarsa dört torun nasip oldu. İşler büyüdü. Behçet amcan kimseye yaptırmadı köftelerini. Lahana turşusunu. Sadece ondan bir hafta önce vefat eden Ahmet usta el atardı işe. O da 13 yaşından beri Behçet’in yanında yetişti ama” diye. Bizlerde bu anıları masal gibi dinler, aramızda ne zaman gideceğiz Behçet ustanın köftelerini yemeye diye program yapardık. Hepsi anılarda yaşayacak bundan böyle. Tabi ki ölüm var. Tabi ki her canlı ölümü tadacak. Ancak koca bir çınarı kaybetmekte kolay değil yani. Yerinin dolmayacağını bilmek içini acıtıyor insanın. Dileğim dükkanlarının seninki gibi dolup taşmasını arzu eden yeni nesil iş erbabına, mesleki davranış, duruş, kalite ve müşteri ilişkilerinde örnek olursun. Seni biraz irdelesinler yeter. İnanıyorum ki çok şey öğreneceklerdir. Sevgili Behçet Karan. Koca bir çınarı kaybetmek zor dedik. Ama çok gurur verici bir tesellisi var. Asla unutulmayacağınız. Adlarınızın dünya durdukça anılacağı. Dışarda yenen her köftede Behçet usta farkı aranacağı ve dualarla yad edileceği. İşte bu ailesi ve sevenlerinin gurur kaynağı olarak kalacaktır. Huzurla uyu Köfteci Behçet. Ruhun şad olsun. 

- Özgür Kocaeli Gazetesi, Sevcan Tamer tarafından kaleme alındı
https://www.ozgurkocaeli.com.tr/makale/7790763/sevcan-tamer/sevgili-behcet-karan-seni-ozleyecegiz